อยากชวนทุกคนมาทำร่วมบุญง่ายๆ เพียงช่วยบริจาคคลิก ชม MV นี้ ให้ครบ 500000 คลิก เพื่อสร้างลานเล่นแห่งที่ 201 ให้น้องๆในชายแดนภาคใต้ ..มาช่วยกันนะ

ขณะนี้อุณหภูมิ -6 องศา
เมื่อวาน – 12 องศา
ตอนกลางวันลบ -10 องศา

ใครอยากฝากอะไรแช่ในตู้ เชิญเลยนะ

แล้วประเทศไทยวันพรุ่งนี้ล่ะ?

ก็ อยู่ตรงนี้แหละ (หัวเราะ) ประเทศไทยไม่ได้สิ้นหวังหรอก สิ่งที่เหมือนกันของทุกสังคมก็คือ การไม่สามารถยอมจำนนต่อชะตากรรม หรือหมดใจไปกับความสิ้นหวังได้ เราต้องมองไปข้างหน้า แล้วเห็นว่าบ้านเมืองของเรามีอนาคต และอนาคตจะเกิดขึ้นได้ต่อเมื่อคนในสังคมร่วมมือร่วมใจกัน ความเปลี่ยนแปลงในสังคมตะวันออกทั้งหลาย อย่างญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สามารถพลิกฟื้นขึ้นมาเป็นมหาอำนาจทางเศรษฐกิจ เขาต้องอาศัยความเสียสละ ความร่วมมือร่วมใจอย่างสูงว่าสังคมมีอนาคต มันต้องพุ่งเป้าไปข้างหน้า อุตสาหกรรมยักษ์ใหญ่ของญี่ปุ่นทุกวันนี้คือเกิดหลังสงครามทั้งหมด เขาไม่ได้เสียสละแค่วันเดียวปีเดียว แต่เสียสละทั้งเจเนอเรชั่นญี่ปุ่นถึงจะเดินต่อไปได้

เราสิ้นหวังไม่ได้ เพราะทุกประเทศก็ล้วนแต่ผ่านบทเรียนเหล่านี้ ถ้าสังคมไทยไม่ลุกขึ้นมาสู้ ไม่มองด้วยความหวัง กลับมองแต่ความขัดแย้งสังคมก็ไปต่อไม่ได้ โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ คุณไม่ฝากความหวังกับคนรุ่นใหม่แล้วจะฝากกับใคร คนรุ่นเก่าผมไม่ฝากหรอก ผมกลัว (หัวเราะ)

Read more>> »

สุดยอดเลยแฮะ

KyleBean

via core77

และแล้ว Adventssonntag ปีนี้ก็วนกลับมาถึง
พร้อมกับขนมมากมายก่ายกองเต็มบ้าน

3 ปีที่แล้วเราเคยได้ชอคโกแลตเสียบอยู่ที่รองเท้าอันนึง
มาปีนี้ ได้มาอีกอันนึง แต่มาแบบเต็มๆ รองเท้าเลย คือมีตุ๊กตา St.nikolaus (santa ที่นี่เรียกชื่อนี้)
แถมมาด้วย 555 พร้อมกับการ์ดที่เพื่อนเขียนว่า
“ปกติเนี่ย เมื่อคืนเค้าต้องรีบทำความสะอาดรองเท้าแล้วมาวางหน้าห้อง
คนไหนทำก็จะได้ขนมวางอยู่เต็ม
คนไหนไม่ทำก็จะอดกิน เพราะคุณ santa จะโกรธไม่ให้ขนม”

ส่วนเรา ไม่ได้ทำ …กลับมาตี 5 คุยกับเพื่อนถึง 7 โมง
ก็เลยไม่ได้เข้ากลุ่มสักกะอย่าง

แต่คุณ roommate ใจดีก็ยังอนุโลมให้ ถือว่าเป็นรองเท้าใหม่ 555
เลยได้มาเป็นภาพอย่างที่เห็นเนี่ยล่ะ

ปล.คนไหนได้ขนมเยอะมาก ก็จะมาใส่จานให้คนอื่นกินด้วย เรียกว่า “Weihnachtteller”
ปล2.Weihnacht แปลว่า คริสต์มาสเด้อ

ยังงี้นี่เอง !!! เดี๋ยวต้องไปแกะของที่บ้านมาดูบ้าง

via Apartmenttherapy

ネットストア限定先行予約 紙とあそぶレゴ®ブロック | 無印良品ネットストア

via today and tomorrow

พอดีบ้านที่ย้ายมาอยู่เป็นบ้านคุณแม่ลูกอ่อน (ลูกเพิ่งขวบครึ่งเอง )
เลยได้ความรู้เกี่ยวกับพวกแม่บ้านๆ ออกจะเยอะหน่อย 

เรื่องของเรื่องคือเห็นคุณแม่เตรียมตัวให้กับคุณลูกตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
ในการจัดหาโคมไฟให้ลูกเตรียมตัวเอามาเดินในวันนี้
คือ เนื่องจากวันนี้เป็นวันของคุณSt. Martin ออกเดินทางประมาณนั้น

ก็เลยเหมือนเป็นกิจกรรมให้เด็กๆ ทำร่วมกับครอบครัว
ทำโคมไฟร่วมกัน แล้วตกเย็นก็เดินถือโคมไฟวนๆ แถวโรงเรียนอนุบาลนั่นล่ะ
..น่าจะคล้ายๆ กับการเวียนเทียน 55 (คือคุณแม่บอกเดินจริงๆ แค่ 5 นาทีเท่านั้นเอง)

บ้านเราขี้โกงนิดหน่อย เป็นคุณแม่ทันสมัยขี้เกียจทำโคมไฟ
เลยซื้อของสำเร็จรูปมาให้เด็กถือ .. แต่บางบ้านขยันหน่อยก็มานั่งทำกับลูก

สรุปแล้ว เป็นวันเดินเล่นพร้อมหน้าพร้อมตากันซะมากกว่า
แถมวันนี้ยังเป็นวันเริ่มต้นของเทศกาล Karnival + เทศกาลกิน Pfannkuchen(โดนัทสอดไส้แยม)  อันหลังนี่ไม่รู้เกี่ยวข้องกันยังไง แต่อย่างน้อย ก็ได้กินฟรีล่ะว้า

ปล.ไม่มีกล้องอะ -_-’ กล้องพัง แย่จริงๆ ต้องไปขอ copy รูปคนอื่นมาแทน -_-”

11.11

ตอนซ้อม

ของจริง!

วันนี้เป็นวันครบรอบ 20 ปีเปิดกำแพงเบอร์ลิน
เค้าเริ่มมีงานกันตั้งแต่วันพฤ.ที่ผ่านมาแล้ว ตั้งแต่ U2 มาแสดง concert
หน้า bradenburger Tor และก็มี Domino Wall กำแพงเบอร์ลินแบบชั่วคราว
ที่จะมาเล่น domino กันจริงๆ ตอนวันนี้

-_-’ ตอนแรกว่าวันเสาร์ที่ผ่านมาจะแวะไปดูซะหน่อย แต่พอนั่งรถเมล์ผ่านเห็นคนเยอะโคตร
เลยเปลี่ยนใจไม่ไปดีกว่า -_-” พอมาวันนี้ มัวแต่ขี้เกียจก็เลยไม่ได้มีโอกาสไปดูบรรยากาศ
กำแพงปลอมแต่ domino จริงเลย -_-” เฮ้อ! ทำไมขี้เกียจยังงี้วะเรา
สุดท้ายก็เลยได้แต่เห็นภาพบรรยากาศผ่านทางทีวี ไม่ก็ internet
….แต่มันจับต้องไม่ได้ และก็ไม่ค่อยมีความรู้สึกร่วมเท่าไร

จำได้เลย ตอนมาที่นี่ปีแรก นั่งเปิดูช่อง RTL ทั้งคืน นั่งดูบรรยากาศการเปิดกำแพงในสมัยนั้น​(1989)
ดูแล้วโคตรจะตื่นเต้นแทนคนเยอรมันที่กำลังจะได้รวมประเทศเป็นอันนึงอันเดียวกัน
โดยเฉพาะบรรยากาศคนฝั่งตะวันออกนั่งรถ Trabi ข้ามมาฝั่งตะวันตกโดยไม่โดนจับกันเป็นทิวแถว

คืนนี้ทั้งคืน แทบทุกช่องเลยร่วมระลึกกันหมด ทั้งสัมภาษณ์คนสมัยโน้น
เอาหนังสมัยโน้น เรื่องราวสมัยโน้นมาให้ดู … เหมือนให้ทุกคนได้ซึมซับ
ความยากลำบากกว่าจะได้มารวมประเทศกัน …
(แอบคิดเล่นๆ ถ้าเหตุการณ์ 14 ตุลา เอามารำลึกกันให้เห็นเป็นรูปเป็นร่าง
ยังงี้บ้างก็ดีเนอะ ไม่ใช่มีแต่ญาติ พี่น้อง ผู้เสียชีวิตเท่านั้นที่ไปร่วมรำลึก!
(จะว่าไป ดีไม่ดี บางทีเรายังลืมไปแล้วเลย ว่ามันเป็นวันที่ 14 ตุลา..เฮ้อ!)

คือยังไงดีล่ะ จุดประสงค์ของงานพวกนี้ ที่มาฉายตอกย้ำให้ดูทุกปี
มันก็ไม่ใช่แค่เผื่อให้ดูแล้วรำลึก แต่มันยังให้เห็นถึงผลของสงคราม
ผลของการแตกแยก ว่าคนที่รับผลกระทบสุดท้ายก็คือประชาชนตัวดำๆ นี่แหละ
ที่ต้องใช้ชีวิตอย่างก้ำกึ่งอิสระ เหมือนจมูกหายใจออกได้แค่ข้างเดียวปะ
ไม่ต่างอะไรกับปัจจุบัน .. อิสระบนความไม่มี .. มันก็คงไม่ต่างอะไรกันเท่าไร

ปล.ย้ายมาบ้านใหม่เรียบร้อยแล้ว 1 สัปดาห์
ขอบคุณผู้มีอุปการะคุณทั้งหลายที่มาช่วยย้ายกันอย่างขะมักเขม้น
จัดห้องยังไม่สำเร็จเสร็จดี ไว้ยังไง จะถ่ายรูปมาอวดกันอีกทีนะ

Pictorial Webster’s: Inspiration to Completion from John Carrera on Vimeo.

สุดยอดเลย ขอสักเล่มได้ไม๊เนี่ย