The neverending story
Wednesday, January 9th, 2008นับวันไม่ค่อยจะได้เห็นข่าวดีเกี่ยวกับวงการการศึกษาบ้านเราสักเท่าไร
แต่พอได้อ่านบทความนี้ เริ่มจะมีความรู้สึกดีๆ ขึ้นมาหน่อย
แม้ว่ามันจะยังเป็นแค่จุดเล็กๆ ก็ตามเถอะ
ก่อนหน้านี้เราเคยอยากดูดาวเป็น แต่ก็ไม่ค่อยจะได้เรื่องสักที
ตั้งแต่ปี 2 จนถึงตอนนี้เราก็ยังดูดาวเป็นแค่กลุ่มเดียวตลอด -_-”
คือ”กลุ่มดาวนายพราน”แผนที่ดาวก็พยายามติดไปเที่ยวด้วยทุกที -_-”
แต่ดูนานๆ ก็หลับซะได้ -_-” ไม่เป็นไร ยังไงก็ยังไม่แก่เกินเรียนหรอกเนอะ
ปล.อ่านตรงนี้แล้วรู้สึกเป็นเรื่องเศร้าสำหรับเมืองไทยเหลือเกินแฮะ
“คงเลือกเรียนเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ธรณีวิทยานะคะ” ซายน์
ตอบเสียงเจื่อนๆ เพราะถึงแม้ว่าเธอจะมีใจรักในการค้นฟ้าสักเพียงใด
แต่เรื่องการประกอบอาชีพในอนาคตก็เป็นเหตุผลหลัก
ที่ต้องคิดหนักเหมือนกัน ในเมืองไทยยังไม่มีการเรียน
การสอนเกี่ยวกับอวกาศโดยตรง มีแต่เป็นแขนงวิชา
และคำถามสำคัญที่ต้องตอบทั้งคุณครู และผู้ปกครอง
ก็หนีไม่พ้นประโยคคำถามคลาสสิก “จบไปแล้วจะไปทำอะไร…”
กรุงเทพธุรกิจ : จินตนาการสุดขอบฟ้า
