อ่านจบแล้ว
พอจะเริ่มเห็นเค้าโครงศิลปะบ้านเราในอนาคตบ้างไม๊เนี่ย ??
ต้องฝันให้ไกล ไปให้ถึงใช่ไม๊ !!
บริหารศิลปะแบบ ศ.ดร. อภินันท์ – Happening Magazine

ไม่ใช่มีแต่บ้านเราเท่านั้น ที่มักจะเห่ออะไรที่สุดในโลก
ยุโรปก็เป็นบ้างเหมือนกันแฮะ
งานศิลปะเดี๋ยวนี้เริ่มจะกลายพันธุ์
ให้เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีมากขึ้นๆ ทุกวันเลยแฮะ
ascii มีแล้ว
graph มีแล้ว
gps มีแล้ว
ต่อไปจะเป็นอะไรดีล่ะ ??
BIGGEST DRAWING IN THE WORLD
via core77

เปิดไปเจอ blog พูดถึงเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้มา
อ่านแล้วรู้สึกดีที่ได้อ่าน
ปล.ตอนที่เอามาเป็นของคุณต่อ ธนญชัย ศรศรีวิชัย แห่ง phoenomena

ผมเป็นคนทำงานโฆษณา ผมคือผู้กำกับหนังโฆษณาอันดับหนึ่งของโลก
ผมรักงาน ผมชอบทำงาน
หลายคนพูดว่าผมเป็นคนเก่ง
แต่คุณรู้ไหมว่า เมื่อหลายปีที่แล้ว ผมรู้สึกว่าผมเป็นอะไร
ผมรู้สึกว่าผมเป็นแค่…
ขี้หมาก้อนเล็กๆก้อนหนึ่ง ที่อยู่บนพื้นคอนกรีต
ตอนผมอายุ25 ผมเริ่มทำงานโฆษณา
ยิ่งทำ ยิ่งรู้ ยิ่งเห็น ยิ่งศึกษา
ผมก็พบว่าแท้ที่จริงแล้ว
โฆษณาก็คือ เครื่องมือตัวหนึ่งที่จะสร้างผลกำไรให้กับบริษัทของลูกค้า
ทำเงินให้เยอะๆสร้างความมั่งคั่งให้ลูกค้าเยอะๆเพราะลูกค้าคือพระเจ้า
หลายคนพูดว่า โฆษณาที่ดีคือโฆษณาที่ต้องขายของ
และถ้าทุกคนคิดแบบนั้น
งานโฆษณามันก็มีค่าแค่…
ขี้หมาก้อนเล็กๆแห้งๆก้อนหนึ่ง ที่อยู่บนพื้นคอนกรีต
ครับ ในตอนนั้น ผมรู้สึกว่าผมเป็นคนที่ไม่มีค่าอะไรเลย
เพราะสิ่งที่ผมทำก็คือ
ทำหนังเท่ๆ อาร์ตๆ ตัวแสดงดูดีมีชาติตระกูล
ทำให้แบรนด์หรือสินค้านั้น สวยทันสมัย มีรสนิยม ไฮโซ
ทำให้ผู้บริโภคดูแล้วอยากได้ อยากมี อยากเท่ อยากเป็นแบบในโฆษณา
ยิ่งทำเท่าไหร่ ผมยิ่งก็รู้สึกว่าผมเป็นก้อนขี้หมาก้อนหนึ่ง
ยิ่งทำก็ยิ่งเหม็นตัวเอง
จนกระทั่งวันหนึ่งผมก็รู้ว่า
ขี้หมาอย่างผม จะหายเหม็นได้อย่างไร
ตอนนั้น ผมอายุ 29
ผมทำหนังเรื่องหนึ่ง
สินค้าคือ ธนาคารเอเชีย
เรื่องราวก็คือ
เด็กเวรๆคนหนึ่งเลี้ยงปลาทอง
ยิ่งเลี้ยง แม่ก็ยิ่งบ่น
เลี้ยงทำไมปลาทอง เลี้ยงปลาทูดีกว่า มันยังจะกินได้
การบ้านก็ไม่สนใจ
เวลากินข้าว เด็กคนนั้นก็เฝ้าดูแต่ปลาทอง
เมื่อเวลาผ่านไป ปลาทองก็เพิ่มปริมาณขึ้นเรื่อยๆ
แล้ววันหนึ่ง
เด็กคนนั้นก็เอาปลาทองที่มีอยู่ ออกขาย
เพื่อเอาเงินมาให้แม่
ครับ มันไม่ได้เป็นหนังที่ดีอะไรมาก
ได้รางวัลหรือเปล่า ผมก็จำไม่ได้
แต่ที่ผมจำได้แม่นก็คือ
เช้าวันหนึ่งผมดูรายการบ้านเลขที่5 ทางช่อง5
พิธีกรสัมภาษณ์เด็กคนหนึ่งที่ทำเวบไซต์จนโด่งดัง
ทำเงินได้มากมาย
โดยรายได้ทั้งหมด เด็กคนนั้นนำมามอบให้แม่
พิธีกรถามว่า เขาได้แรงบันดาลใจมาจากอะไร
เด็กคนนั้นตอบว่า
เขาได้รับแรงบันดาลใจมาจากหนังปลาทองของธนาคารเอเชีย
ในวันนั้นเอง ผมภูมิใจมากและดีใจมาก
ที่ดีใจไม่ใช่เพราะว่า ผมกลายร่างจากขี้หมา กลายเป็นทอง
เปล่าครับ อย่าเข้าใจผิด
ผมยังคงเป็นขี้หมาก้อนเล็กๆ เหม็นๆเหมือนเดิม
แต่ผมรู้วิธีแล้วว่า จะทำอย่างไร
ให้ขี้หมาก้อนเล็กๆแห้งๆที่อยู่บนพื้นคอนกรีตอย่างผมนั้นหายเหม็น
วิธีการง่ายนิดเดียว
เราก็แค่ย้ายขี้หมาก้อนนั้นไปวางบนสนามหญ้า
แทนที่จะวางบนพื้นคอนกรีต
เมื่อขี้หมาอยู่บนสนามหญ้า
มันจะเป็นมากกว่าขี้หมา
มันกลายเป็นปุ๋ย กลายเป็นสิ่งที่มีประโยชน์ให้กับสิ่งที่อยู่รอบๆตัวมัน
ดินได้ประโยชน์ จุลินทรีย์ในดินได้ประโยชน์
ต้นไม้ [...]

นิตยสารรุ่นคุณปู่อยู่ข้ามครึ่งศตวรรษจากประเทศ Latvia
layout หน้าปกช่างแปลกตาดีจริงๆ
นิตยสารประหลาด ที่คาดการณ์ดูจากหน้าปก
น่าจะเป็นแนวสังคม การเมือง เรื่องราววรรณกรรมเถือกๆนั้น
ที่คิดว่าเป็นนิตยสารประหลาดก็ด้วยหน้าปกนี่ล่ะ
ดูมันขาดอะไรไปสักอย่าง …
อืม! โฆษณาหนังสือไง .. หายไปไหนหว่า
ดูไม่คุ้นตา ไม่ขายเรื่องราวในเล่มเอาซะเลย
แปลกแต่จริง ..เค้าอยู่กันมาได้ยังไงล่ะเนี่ย ??
ชอบแฮะ
Jauna Gaita
via ARTSCHOOLVETS > BLOGS > SCHILLER34 > BLOG ARCHIVE > 53 YEARS OF LATVIAN MAGAZINE – JAUNA GAITA

ไม่ได้อ่านข่าวแนวนี้มานาน (สงสัยจะหนีไปเที่ยวบ่อยเกิน )
มาอ่านทีไรก็กลุ้มใจกับสถานะอันต่ำต้อยของไทยทุกที
ไม่ใช่อยากให้ประเทศไทยไปเป็นเสือกับเค้าด้วยหรอกนะ
ไม่ต้องอาจเอื้อมไปถึงเสือก็ได้
เป็นช้างแบบไทยๆ ต่อไปก็ได้
แต่ขอให้เป็นช้างที่ก้าวเดินไปอย่างมั่นคงกว่านี้หน่อยได้ไม๊ ??
นับวันๆ กลุ่ม bric ดูจะก้าวล้ำนำสมัยซะเหลือเกิน
พูดไปแล้วก็นึกถึง 1 ในนั้น
กับประเด็นแค่รองเท้าแตะจากยางพาราของบราซิล
“havaianas”ทำไมมันถึงดังจริงดังจัง
จะว่าเป็น fashion ก็ใช่อยู่หรอก ..แต่ติดตลาดนานเหลือเกิน
และเป็น product ที่สุดยอดภูมิใจของชาติซะด้วย
ย้อนกลับมาที่บทความนี้

ผู้บริโภคไม่เชื่อใจในตราสินค้าของผู้ผลิตภายในประเทศ
โดยมักจะคิดว่าสินค้าดังกล่าวเป็นสินค้าที่ไม่ได้มาตรฐาน
ผู้ผลิตภายในประเทศไม่เห็นถึงความสำคัญของ
คุณภาพชีวิตของผู้บริโภค
มุ่งผลิตสินค้าราคาถูกคุณภาพต่ำกำไรสูงเป็นหลัก

รองเท้าแตะเข็มทิศ รองเท้าแตะนันยาง เสื้อยืดห่านคู่
ถ่ายไฟฉายตากบ เครื่องใช้ไฟฟ้าธานินทร์ ฯลฯ
(ปล.แนะนำให้อ่านควบคู่ไปกับ column ดีไซน์คัลเจอร์
ในมติชนสุดสัปดาห์เรื่อง “ของไทยๆ” ประมาณ 2 สัปดาห์ก่อน)
เราเคยไว้ใจกับผลิตภัณฑ์บ้านๆ ไทยๆ ของเราบ้างไม๊นะ ??
จริงๆ คุณภาพรองเท้าแตะนันยางนี่เราว่าไม่ด้วยกว่า havaianas เลยแฮะ
ดีไซน์แบบสีทูโทนซะด้วย เพียงแค่มีให้เลือกสีเดียวเอง
แต่ก็เป็นรองเท้าแตะยางคุณภาพดี..มากไปหน่อยรึเปล่าไม่รู้
ใส่แล้วรู้สึกแข็งๆ และหนักเท้า ..
แต่ใส่แล้วรู้สึกได้เลยว่ามันต้องเป็นยางพาราแบบดีแน่ๆ
555
อืม! หันกลับมา promote คำขวัญ
“ไทยทำ ไทยใช้ ไทยเจริญ”
กันอีกครั้งได้แล้วรึเปล่า ??
onopen : “หรือแค่อดีตเสือ?”

เราพูดมากกว่าเราทำ และเราทำน้อยกว่าที่เราสามารถทำได้
การรณรงค์เป็นเรื่องที่ดี การใช้ถุงผ้าก็โอเค แต่แทนที่จะทำ
ถุงผ้าสกรีนข้อความ stop global warming ขาย
ห้างสรรพสินค้าก็น่าจะลดการใช้พลังงานลงด้วย
พลังแห่งการเปลี่ยนแปลง : ทรงกลด บางยี่ขัน บรรณาธิการบริหาร นิตยสาร a day

“ผมไม่เคยปฎิเสธว่าโลกใบนี้เต็มไปด้วยสีสัน
แต่ในฐานะคนที่หลงใหลในการถ่ายภาพ และด้วยรสนิยมส่วนตัว
ที่ไม่ชอบผิวสัมผัสที่เป็นวิทยาศาสตร์บนกระดาษภาพถ่าย
ที่ได้มาจากเนกาติฟสี หรือแม้แต่ที่พิมพ์จากสไลด์โดยตรง
ผมรักที่จะลงสีบนภาพถ่ายขาวดำด้วยตนเองมากกว่า
สื่อและสีหลายชนิดถูกนำมาใช้เพียงเพื่อให้ได้ภาพตาม
จินตนาการที่ปรารถนา บางครั้งเลียนแบบสีจริง
บางครั้งก็จงใจให้ต่างออกไป”
ชัยพงษ์ กิตตินราดร
Mind’s Eye : Collections of Hand-Coloured Black and White Photographs
เปิดแสดงระหว่างวันที่ 17 พฤษภาคม – 21 มิถุนายน 2551
สถานที่ : People Space
116 ถนนแพร่งภูธร แขวงศาลเจ้าพ่อเสือ เขตพระนคร กรุงเทพฯ 10200
โทร : 0815491002 อีเมล : people.space@yahoo.com
ปล.เห็นรูปแล้ว แนะนำไม่ควรพลาดจริงๆ
onopen.com – โอเพ่นออนไลน์ » Mind’s Eye : Collections of Hand-Coloured Black and White Photographs

ใครจะเชื่อว่านอกจากแอปเปิ้ลจะหล่นใส่หัว Newton แล้ว
ถาดสียังหล่นใส่หัวเค้าตามมาอีก (ขอโทษที มุขไม่ได้เรื่อง )
ก็ใครจะนึกคุณพี่เค้าเป็นคนแรกที่คิดเรื่องวงล้อสีขึ้นมาด้วยล่ะเนี่ย -_-”
แต่อ่านดูแนวๆ การทำของเค้า มันช่างดูละเอียดซับซ้อนดีแท้
แต่ก็ยังดูเป็นแนวๆ เค้าอยู่ดีนะ

Newton took the bar of colors created by the
passage of light through a prism and transformed it
into a segmented circle, where the size of each
segment differed according to his calculations of
its wavelength and of its corresponding width in
the spectrum. The placement and size [...]

หนังสือภาพบ๊องๆ จากการรวมตัวกันของ Jan Family
ในความหมาย Family จริง,แท้ หรือเทียม ..ซึ่งน่าจะเป็นอย่างหลังซะมากกว่า
จะมีสักวันที่ไม๊ที่คุณชวนพ่อแม่พี่น้องออกมาทำอะไรบ๊องๆ กันดีกว่า …
มันดูน่าจะเป็นเรื่องยากสำหรับสังคมไทยแฮะ
เราชอบมุขในหนังสือเล่มนี้มาก
ฮาดี ฮาแบบต้องคิด
ฮาแบบวันละนิดจิตแจ่มใส
ฮาแบบนี้อาจไม่ได้ส่งผลประโยชน์ต่อมวลมนุษยชาติโดยตรง
แต่จะส่งผลดีต่อตัวเอง และสิ่งแวดล้อมล้อมข้างได้
(เราคิดว่าอย่างงั้นนะ )
ปล.ดูคล้ายๆ จะเป็นแนวchindoguประมาณนั้น
Janfamily

บ้าดีแท้
Sleeveface