ทำบุญต้องทำให้เหมือนหยอดกระปุกครับ
มีน้อย, มีมากก็ทำได้เมื่อมีโอกาสเหมาะๆ

จะทำบุญต้องมีจิตใจเบิกบานครับ ทั้ง 3 กาล
คือ ก่อนทำ, ขณะทำ และหลังทำ
ให้ทำด้วยจิตที่เป็นกุศล อย่าสงสัย

พวกที่อ่านหนังสือเยอะจะสงสัยเยอะ
เช่น อ่านเจอว่าทำบุญกับพระสงฆ์ที่ดีถือว่าได้ทำกับเนื้อนาบุญ
แต่ก็โลภบุญที่ทำด้วย
อย่างนี้จิตเป็นอกุศลครับ

แต่ถ้าทำบุญกับคนจน
ด้วยจิตที่เป็นกุศล อยากให้เค้าอยู่ดีกินดี
ไม่ได้หวังผล (เพราะเค้าไม่มีผลอะไรให้หวังอยู่แล้ว)
อย่างนี้ถือว่าได้บุญเต็มที่ครับ

อย่าไปหวังผลบุญที่จะเกิดกับกาย, การได้มาซึ่งวัตถุครับ
ผลของบุญจากการให้โดยไม่หวังอะไร
ที่ได้ทำให้จิตเบิกบานได้ครับ

ได้เขียนอีเมลมาคุยกับพี่เมื่อ 3 วันก่อน
ที่ anpanpon@hotmail.com แต่ยังไม่เห็นพี่ตอบกลับเลยไม่แน่ใจว่า
พี่ใช้อีเมลนี้อยู่หรือเปล่าคะ ถ้ายังไง พี่ยังไม่เห็นอีเมลของหนูหรือพี่เปลี่ยนแปลงอีเมล
ช่วยตอบกลับมาด้วยได้ไหมคะ ที่
whydoes_rain@hotmail.com
ขอบคุณค่ะ

พิ้งค์

เรื่องแบบนี้ก็พูดยากนะ มันขึ้นอยู่กับศรัทธาของแต่ละคนว่ะแก บางคนก็อาจจะบริจาคเพื่อหน้าตา โอเค บุญก็ได้ด้วย แต่ว่า การได้มีชื่ออยู่บนศาลาก็คงจะเป็นเกียรติอย่างนึงที่ไม่ว่าเราจะอย่บนโลกนี้หรือไม่ ชื่อเราก็ยังอยู่บนศาลาวัด

บางคนไม่สบายใจก็ขออยู่เงียบ ๆ บางคนก็สวดมนต์ บางคนก็ขอไปบริจาคโลงศพ บางคนต้องเข้าวัดสงบจิตใจ บางคนก็ต้องโทรไประบายให้เพื่อนฟัง มันขึ้นอยู่กับจริตของแต่ละคนนะเราว่า หลายครั้งที่เราไม่สบายใจก็ต้องหาเรื่องทำบุญ ลึก ๆ แล้วก็เป็นการทำบุญหวังผลของเราเองแหละ เพราะเมื่อไหร่ที่เรารู้สึกว่าเราได้ทำอะไรเพื่อคนอื่น หรือได้ตัดความอยากมีอยากได้โดยการบริจาคของออกไป หรือไม่ก็ซื้อของให้ป๊าม๊า (หาเรื่องใช้ตังค์คลายเครียด) เราก็รู้สึกดีขึ้นจริง ๆ เหมือนเห็นค่าของตัวเองมากขึ้น ได้ทำประโยชน์ให้คนอื่นมันดีจริง ๆ นะแก

ตราบใดที่การบริจาคของเราไม่ได้เดือดร้อนใครและถ้าเราทำแล้วมีความสุขก็ทำไปเถอะ เพราะศาสนามุ่งจะสอนให้เราเป็นคนดี และสอนให้ถึงทางดับทุกข์ ส่วนวิธีการก็ทางใครทางมัน

งอน ดีปะ

http://anpanpon.com/