พวกเราเรียนหนังสือกันเร็วไปรึเปล่า ???
ชักเริ่มจะเอ๊ะใจกับระบบการศึกษาและอิทธิพลทางสังคมของบ้านเรา -_-”
หลังจากที่ได้คุยกับนักเรียนประเทศแถบๆ นี้มาหลายคน
ส่วนใหญ่มักจะเป็นแนว “ช้าแต่ชัวร์”
ถ้าคิดว่าไม่ชอบ ไม่แน่ใจ ลังเล
เค้าจะยังไม่เดินหน้าเต็มสตรีมแบบบ้านเรา
ตามระบบ กำหนดมา 4 ปีจบ
แต่จากการคาดคะเนทางสายตาและปากตาปาก
เราว่าแค่ประมาณ 20% ของนักเรียนประเทศนี้
ที่จะจบได้ตามกำหนด
..อ้าวแล้วส่วนที่เหลือเค้าไปไหนกันล่ะ
อีกตั้ง 80% มันเรียนช้ากันหมดเลยเหรอ ??

..ไอ้คำว่า “เรียนช้า”​ถ้ามองในแง่คนไทย
คงจะคิดได้ในแนวว่า ” โง่/ขี้เกียจ/เรียนไม่เก่ง”
ซึ่งมันค่อนข้างจะตรงกันข้ามกับทัศนคติของคนที่นี่
เพื่อนบางคน ตอนนี้เรียนเทอม 6 ล่ะ ทั้งๆ ที่อีก 1 เทอมจะจบแล้ว
แต่เริ่มลังเลว่า “เฮ้ย! มันแม่งยังไม่ใช่ที่่เราอยากจะเป็นวะ”
ก็จะขอพัก เรียนน้อยตัวหน่อย แต่จะไปนั่งคิดว่า
เค้าอยากจะเดินไปทางไหนกันแน่ และพร้อมกันนั้น
ก็พยายามลองหาอะไรที่อยากทำควบคู่กันไปด้วย

หรือบางคน “เฮ้ย แม่งหน้าร้อนอยากเรียนน้อยหน่อย
เพราะอยากไปปาร์ตี้มากกว่า หรือมีกิจกรรมอะไรให้ทำเยอะกว่า”
ก็จะพยายามอัดเรียนหน้าหนาวให้เยอะเข้าไว้

หรือบางประเภท “เฮ้ย อยากเรียนมันทุกตัวเลยวะ ” ก็มี …

คือมันก็มีหลายมุมมอง หลายแนวๆ ให้ประหลาดใจได้อยู่เสมอ
แต่แก่นสำคัญที่เรารู้สึกได้ คือว่า
คนพวกนี้เค้าค่อนข้างจะชัวร์กับทางเลือกของตัวเองอยู่แล้ว
และรู้สถานะตัวเองดี ว่าเค้ากำลังทำอะไรกันอยู่

หันกลับมามองมุมของคนไทยกันบ้าง ??
จริงๆ เราก็ไม่ค่อยจะรู้สึกกับปัญหาของระบบมากเท่าไร
จนกระทั่งได้ออกมานั่งมองจากรอบนอกจริงๆ
น้องๆ พี่ๆ น้าๆ อาๆ ที่ได้มาตั้งคำถามปุจฉา วิสัชชนา
เกี่ยวกับการเรียนในเยอรมันทั้งในเว็บบอร์ดและผ่านอีเมลล์ ..
หลายครั้งหลายหน มันสื่อให้เห็นถึงความตื้นเขินทางความคิดของคนบางกลุ่ม
แต่ก็มีหลายครั้งหลายหนที่ทำให้ทึ่งกับความคิดของคนอีกบางกลุ่ม

และสำหรับคนขี้รำคาญอย่างเรา
ถ้าต้องเจอคำถามในแนวให้หงุดหงิด
ประเภทไม่่รู้จัก “ขวยขวาย” ด้วยตัวของตัวเอง ..
ก็คงจะได้รับการตอบรับที่ไม่ค่อยเป็นมิตรกลับไป

คนไทยหลายคนพอเรียนจบที่เมืองไทยแล้วก็อยากไปเรียนต่อเลย
ทั้งๆ ที่ยังไม่เคยรู้เลย ว่า จริงแล้วอยากทำอะไรกันแน่ ??
ไปก็ไปตามๆ กัน ตามประสา “เพื่อนไปไหน ฉันไปด้วย”
ใช่อยู่ ว่าการค้นหาตัวจริงของตัวเอง
มันเป็นสิ่งที่ยากซึ่งอาจจะยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร
แต่มันไม่มีโอกาสเลยเหรอ ที่เราจะรู้จัก “มัน” ?

เพื่อนหลายคนเคยถามว่า “เฮ้ย! แกรู้ได้ไงวะ ว่าแกอยากเรียนอะไร​? ”
มันเป็นคำตอบที่ไม่มีสูตร และไม่มีในหลักสูตร
สำหรับเรา มันขึ้นอยู่ที่ว่าเคยได้ “ลองทำ” แล้วรึเปล่า ?

โอกาสมันลอยอยู่ในอากาศเสมอ
เพียงแต่เราจะเอื้อมไปหามันถึงรึเปล่า ..ก็เท่านั้นเอง !!

ขอบคุณบิดามารดาที่ให้โอกาสเราเลือก
แต่หลายคนที่ยังไม่มีโอกาสได้เลือก หรือโอกาสนั้นถูกล็อคมาแล้ว
ก็แนะนำให้ตระหนักว่า “อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด”

(โอ้ย! เน่าไปไม๊เนี่ย … )

ปล. ขอชี้แจงอีกอย่าง !!
ไม่ใช่ว่า มาเรียนยุโรปแล้วต้องมายกหางคนยุโรปด้วยกันเอง ..
ไอ้ที่เลวร้ายมันก็มีเยอะเหมือนกัน .. แต่รู้ไว้เพียงแค่จดจำและไม่ทำตาม
เท่านั้นมันก็พอไม่ใช่เหรอ ??