แล้วเจอกันใหม่ เร็วๆ นี้
ปล.คิดถึงแน่นอน ไม่ต้องห่วง
ปล2.เมื่อวานได้เจอคุณมานิต ศรีวานิชภูมิ ศิลปินในดวงใจตัวเป็นๆ
มาที่นี่เนื่องในโอกาส “พลเมืองจูหลิง” ได้ฉายในเทศกาล Berlinale
แนะนำให้คนไทยดูกันถ้วนทั่ว .. เป็นหนังสารคดีที่ดิบ ตรงไปตรงมา แม้ว่าจะยาวเกือบ 4 ชม.
แต่ก็ควรค่าแก่การดูอย่างยิ่ง .. ที่ในสภาวะบ้านเมืองเป็นเช่นนี้
ฟังและดูเสียงจากคนนอกมาพอแล้ว   มาดูเสียงจากคนในจริงๆ บ้างดีกว่า!

นานๆ จะเห็น “พระ”
ที่สมควรแก่การถูกเรียกว่า “พระ” สักทีนะ 
หรือว่าจริงๆ คำนิยาม “พระ” ไม่ควรจะไปกำหนด
ไม่ควรจะไปตีความกับมันมาก
เพราะ “พระ” ไม่ใช่ผลลัพธ์ทางคณิตศาสตร์
(เลียนแบบมาจาก The curious incident of the dogฯ)
บางครั้งคงต้องปล่อยให้นิยามเบลอๆ เป็นนามธรรมบ้าง
พวกเราจะได้ไม่ต้องยึดติดกับ
“พระ” ทำยังงู้นไม่ได้ พระทำยังงี้ไม่ได้
แต่ถ้าปล่อยมากไปแล้วเราจะมี “ความเคารพ” อะไรดีล่ะ ??
หรือว่าแค่ เคารพ “ตามแต่ศรัทธา” เลยดีไม๊ ??
ครั้งแรก ของ ว.วชิรเมธี – กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์

การนั่งรถ u-bahn กลับบ้านดึกๆ
นี่มันมีข้อดีตรงได้เห็นภาพของชีวิตมนุษย์กลางคืนชัดเจนดีแฮะ
(จริงๆ สงสัยกลางวันมันจะสว่างไป ยังอายอยู่!)
ปกติคุณวณิพกทั่วไปในเบอร์ลินจะขึ้นมาบน  u-bahn พร้อมกับ
- กีต้าร์ 70%
- แอคคอเดี้ยน  20 %
และที่เหลือประมาณ ประมาณ ..ก็ …
- ขิม (ประเทศอะไรไม่รู้ แต่คล้ายไทยมาก )
เวลาเล่นต้องเอามาห้อยคอ
-ลำโพงไว้ ร้อง karaoke
- แต่ล่าสุดเมื่อคืนนี้ ..
เค้ามาเป็น แร็ป .. แถมเป็นแบบ beatbox  ได้ด้วย
มาร้องแบบขอความเห็นใจ วนไปวนมา ไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่ขำดี
จับความได้แต่ว่า
“Wenn du can’t speak English, gibt your hand hoch !”
ไม่รู้ตอนนี้กรุงเทพฯ จะมีแบบนี้บ้างรึเปล่า ??
เราว่ามันสร้างสีสันให้กับรถดีนะ
ดีกว่าแบบ ทุกคนหันไปทางจอเดียวกัน ฟังเรื่องราวเดียวกัน
เหมือนเป็นหุ่นยนต์โดนกรอกข้อมูลอะไรสักอย่าง .. ที่ไม่ใช่ wall-e

ห่างหายจากวงการไปนานเลยจริงๆ
หลังจากงานราษฎร์ งานหลวง งานส่วนตัว งานสารพัด
ปัญญาอ่อนบ้าง มีสาระบ้าง
แต่ส่วนใหญ่จะหนักไปในข้อแรกซะมากกว่า
ผ่านพ้นปีใหม่มาได้นี่ ทำไมมีเรื่องราวเกิดเยอะแยะ
ไหง่ เค้าว่าปีนี้มันไม่ชงกับปีลิงนี่หว่า 55
2 อาทิตย์ก่อน
ไปดูงาน เฟอร์นิเจอร์และเยี่ยมเพื่อนที่ Koeln
แต่ดันทำมือถือหาย  -_-”
ก็เอาเหอะ จริงๆ จะซื้อใหม่แล้ว เพราะใกล้จะพังมิพังแหล่
แต่เสียดาย sms สารพัดที่อุตส่าห์เก็บมาร่วม 2 ปี
ตอนไปเดินดูงานก็หกล้มอีก -_-”
รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นอาม่ายังไงไม่รู้
คนเยอรมันแถวนั้นต้องเดินเข้ามาจูง
“เป็นอะไรไม๊ ..นั่งก่อนเปล่า”
หันไปหาเพื่อนๆ
เดินไปบูธอื่นกันหมดแล้ว -_-”
3 อาทิตย์ก่อน  อยู่ดีๆ คอมฯ ที่เพิ่งซื้อ
มาจากการ ประมูล e-bay เกิดอาการต่อเน็ตไร้สายไม่ได้
วุ่นวายใจถึงขนาด  เอาวะ! ล้างเครื่องใหม่เลยดีกว่า -_-”
เพราะมันมีปัญหาหลังจาก update software เป็น  10.5.6
ตอนแรกก็คิดว่าระวังดีแล้ว เอาข้อมูลออกมาหมดแล้วนะ
ล้างเครื่องเสร็จ … เพิ่งนึกได้ !!
อ้าว! รูปกู!!!!
ช่วงชีวิต 2 เดือนผ่านกล้องดิจิตอลหายไปวับกับตา -_-”
เศร้าแต่จริง ..
เลยเป็นนิทานสอนให้รู้ว่า  “อย่าไว้ใจทาง อย่างวางใจดิจิตอล”
ไม่เป็นไร ชีวิตคนเรา มีขึ้นก็ต้องมีลง ..
ลงไปแล้ว มันคงจะไต่ขึ้นมาได้บ้างล่ะ [...]

ลูกน้องมาโปรโมทว่า เค้าลงไปแค่ 2 อาทิตย์แต่คนมาดูถึง 2 ล้านคนแล้วนะ
ไหนๆ .. ขอหัวหน้ามาพิสูจน์หน่อยสิ

ปล.เห็นจะจริงอย่างที่มันว่าแฮะ คิดได้ไงอะ ..
โคตรจะเหมาะกับวาเลนไทน์เลย .. รู้สึกยังงั้นจริงๆ แฮะ
แล้วว่าแต่ เมื่อไรจะมีวาเลนไทน์บ้างอะเนี่ย 555
ปล2.ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ใกล้เทศกาลขนาดนี้
ขอแถมด้วยมิวสิควิดีโอที่หวานที่สุดในโลกหน่อยละกัน

เจ๋งโคตร ชอบๆ
โดยเฉพาะรูปนี้ … แนะนำให้กด link ดูใหม่
คือมันเป็น series น่ะ !
ปล.ยังงี้เรียกว่าใช้เวลาว่างให้เป็น “ประโยชน์” อย่างแท้จริงใช่ไม๊เนี่ย 
I LEGO N.Y. – Abstract City Blog – NYTimes.com
via  พี่เฮา