กินมันเข้าไป .. ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเอาง่ายๆ
เพราะพอเริ่มรู้ตัวว่าอ้วนแล้วจะหยุด
พี่เราก็จะบอกว่า ร้านนี้อร่อยนะ ร้านนั้นอร่อยนะ -_-”
กลุ้มวะ !!
นั่นล่ะ วันนี้ก็เริ่มต้นด้วยการนั่งรถไปหาน้าที่เมือง Weschester ซึ่งอยู่ห่างจาก manhattan ไปประมาณ 1 ชม.
ก็ไกลอยู่เหมือนกันนะ แต่ออกไปนิดเดียวก็เห็นเป็นธรรมชาติ ป่าเขาลำเนาไพรเลย  คล้ายๆ กับนั่งรถออกเบอร์ลินไปแป๊ปนึงก็จะเจอ Grünewald  ประมาณนั้น
กลางวันนี้ก็ได้ลาภปากไปกินสักทีนึง เป็นบุฟเฟ่ต์ สไตล์อเมริกัน
กินอิ่มจนพุงกางจริงๆ แม้แต่ขนมก็ไม่อยากจะยกช้อนขึ้นมาแตะ
คิดแล้วก็เสียดาย -_-”
ปกติเราเป็นคนอคติกับการกินบุฟเฟ่ต์หลังจากเคยมีประสบการณ์โดนพ่อด่าสมัยเด็กๆ
ที่ตักมาเยอะมากจนกินไม่หมด .. เลยไม่เคยรู้สึกดีกับการกินบุฟเฟ่ต์เท่าไร
คือมันไม่ใช่กินเยอะเพื่อให้อร่อย แต่เป็นกินเยอะๆ จะได้คุ้มๆ …
สรุปแล้วก็อาจจะมีปัญหากระเพาะครากตามมาทีหลังได้
ว่าแล้วกินอิ่มก็ขอสักงีบบนรถ
ก่อนกลับบ้านก็แวะไปย่าน queen ..
เราว่าที่นี่น่าสนใจดีไม่แพ้ย่านอื่น โดยเฉพาะดง Elmherst เป็นที่ๆ คนเอเชียมาอยู่กันเยอะมากไม่แพ้ chinatown
ที่นี่มีร้านไทยเยอะ รวมไปถึงซุปเปอร์ฯแบบจีน ไทย ฮ่องกง อินเดีย ฯลฯ
เรียกง่ายๆ ว่า  “little asia” ก็คงดี
ซุปเปอร์ฯที่นี่ไม่ใช่เล็กๆ เลยดีเดียว ประมาณว่า ขนตลาดสดมาไว้ที่นี่เลยก็ว่าได้ ผักก็มีให้เลือกสรรซะจนงง
ว่านี่มันประเทศอะไรกันแน่วะ .. ทำไมมันถึงมีผัก(เกือบ)ทุกอย่าง [...]

ฝนตกตลอดเวลาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว จนถึงวันนี้ก็ยังไม่เลิก
แต่ยังไงวันนี้เราก็ได้ไปเดินที่ williamsburg สมใจ
55 มีคนพาเดินนี่มันสบายจริงๆ แต่มันก็กลายเป็นว่า จำอะไรไม่ค่อยได้เลยแฮะ
นั่งรถไปลง metropolitan ขึ้นมาเจอเค้ากำลังอวดรถโบราณกันเต็มใต้ทางด่วน
คนที่มาส่วนใหญ่ก็ดูเป็นแนว  hardcore แบบแฟนๆ harley davidson ประมาณนั้น
แล้วก็เดินมั่วๆ ทะลุไปออกแถวๆ bedford ave ถนนยอดฮิตวัยรุ่นแถวนั้น
พี่เล่าว่าแถวนี้เป็นส่วนขยายมาจาก manhattan
หลังจากฝั่ง east side เต็มและแพงหมดแล้ว คนก็เลยเริ่มย้ายๆ มาแถวนี้
เพราะว่านั่งรถไฟไม่กี่ป้าย ก็ถึง union square แล้ว
สวยกว่า ต้นไม้เยอะกว่า ไม่ค่อยมีตึกสูงเท่าไร .. แค่นี้เป็นเราก็เลือกมาอยู่แล้วล่ะ
แต่ตอนนี้ความเจริญเข้ามาเยอะ บ้านแถบนี้ก็ได้ข่าวว่าแพงขึ้น และมีคอนโดฯใหม่ๆ ผุดขึ้นเยอะเช่นกัน ..​ย่านต่อไปจะเป็นที่ไหนนะเนี่ย ..​:P (เอ๊ะ! อาจจะเป็น harlem ก็ได้ )
เดินร้านนู้น ทะลุร้านนี้  แต่ส่วนใหญ่จะเป็นร้านอุปกรณ์เครื่องครัวและของแต่งบ้าน
มีร้านน่ารักเต็มไปหมด ไว้หนีพี่มาเที่ยวใหม่ 55
เดินฝั่งนี้เสร็จก็นั่งรถไฟข้ามไปลง 1ave หรือแถวๆ east [...]

วันนี้ขออู้งาน ลาป่วยเน้อ !
ฝนก็ตก ..นอนกลิ้งไปกลิ้งมาดูวิวนิวยอร์คอยู่บ้านนี่ล่ะ

วันนี้ก็ยังหลงอยู่เหมือนเดิม แต่น้อยลงหน่อยก็ได้อะ !
ตอนแรกวันนี้ว่าจะมีญาติผ่านมาแวะ transfer ที่ ny แล้วก็จะได้เจอกันสักหน่อย -_-”
แต่ไม่เห็นติดต่อมาเลย ปล่อยให้เรารอ  กินข้าวก็แล้ว จะเข้า museum ดี ไม่เข้าดี …
สุดท้ายก็เลยชิ่งเข้า meseum ไปก็ได้วะ 
วันนี้ขอเสนอ MAD หรือ Museum of art and design
ตึกหรูหราแต่ไม่มีป้ายเด่นชัดว่ามันคือ museum หลอกให้เราเดินวนรอบอนุสาวรีย์อยู่รอบ
เดินมั่วไป Lincoln Center อีกรอบ .. 55 ไม่ค่อยเกี่ยวกันเลยเนอะ
แต่สุดท้ายก็ได้ ไปเจอร้านหนังสือดอกหญ้า ..เอ้ย Barn and Noble สาขาใหญ่โคตรติดๆ กับ Central Park  (ขอโทษที นอกเรื่องไปหน่อย)
งานที่  MAD ส่วนใหญ่เป็นงาน Product Design
งานประจำเจ๋งๆ ก็มี Object Factory เป็นงานโชว์เซรามิคแนวร่วมสมัยถึงล้ำสมัย ..
ซึ่งเราว่าอันนี้ดูจะเป็น highlight [...]

วันนี้ทำมันอยู่อย่างเดียวเลยจริงๆ
คือไปช่วยทาสีบ้านที่ bronx  กับโครงการ  Habitat for Humanity
เพิ่งรู้ตัวว่าแก่ก็ตอนที่ทาสีเสร็จทำไมเรารู้สึกปวดเมื่อยยังงี้วะ
โครงการนี้เป็นโครงการไปช่วยทำบ้านให้คนที่มีรายได้ต่ำสามารถเช่าได้ในราคาถูก
และก็นะ ย่าน bronx ถ้าไม่ได้มาช่วยยังงี้ ก็คงไม่รู้จะมายังไง
เพราะแค่นี้ติดรถเพื่อนพี่ไปด้วย ยังร่วมชม.กว่าจะไปถึงสถานที่
และอีกอย่าง มันก็ยังเป็น zone อันตรายอยู่น่ะ
บ้านที่ทำเป็นประมาณอาคารอยู่อาศัยขนาด 7 ชั้น
พวกเรา(คือ office พี่และเพื่อนๆ ทั้งหมดประมาณ 15 ชีวิต) ก็ต้องช่วยกันไปทาสีระเบียงบ้าน
ตามชั้นต่างๆ  …
ฟังดูเหมือนน้อยเลยเนอะ แค่ระเบียงบ้าน แต่ต้องทาทั้งวัน ..มันก็ยังเสร็จไม่หมดเลยล่ะมั้งเนี่ย -_-”
เข้ากะกันตั้งแต่ 9 โมงถึงบ่าย 3  เรา พี่และอีก 3-4 คนต้องไปทาบนดาดฟ้า
และวันนี้แดดเปรี้ยง ร้อนโคตร ไม่มีครีมกันแดด -_-”
ยืนทาสี แปะเทปกาว แค่เนี่ย แต่เหนื่อยโคตรๆ .. !!!
คือถ้าแค่ทาสีมันไม่เท่าไร แต่ต้องเอาพลาสติกมารองสีเวลาทาช่วงที่ลมพัดแรงๆ  มีฝุ่นโฟม และแดดส่องมาเปรี้ยงๆ นี่ …เฮ้อ!
ตอนเช้ายังไม่เท่าไร แต่หลังเที่ยงนี่ .. ขอหนีไปอู้ในร่มเป็นพักๆ [...]

อยู่มา 4 วันแล้ว วันนี้ก็ยังหลงอีกเช่นเคย
ทำไมการหาทางลง subway นี่มันยากเย็นเช่นนี้เนี่ย !
จากที่ตอนแรกว่าจะได้ไปถึง guggenheim แต่เช้า จะได้ไม่ต้องต่อแถวยาวเลยกลายเป็นว่า
นั่งรถพลาดไป WTC ก่อน .. ไปดู site ก่อสร้างสักเล็กน้อยแล้วค่อยเดินมาต่อ subway ไป museum .. แต่ดันนั่งสายผิด แบบที่ไม่จอดทุกป้าย เลยขี้เกียจนั่งย้อน แต่ใช้เดินเอา..
ซึ่งกว่าจะเดินถึง museum ก็หลงไปอยู่เกือบๆ harlem ซะนาน …
ในที่สุดเราก็พยายามเดินตั้งหลักมาถนนเลียบ central park ก่อน
แล้วค่อยเดินตรงลงมา .. กะว่ายังไงก็เจอ
และแล้วก็เลยโดนสกัดโดย Cooper Hewitt Museum ซะก่อน
ที่นี่ดูจะเป็นต้นแบบของ TCDC ที่เมืองไทยเลยที่เดียว ..
ที่เน้นการนำ design ไปประยุกต์ให้เกิดประโยชน์แก่สังคม
ตอนนี้มีงาน Felt(ไอ้ผ้าสักหลาดขนสัตว์ว่าไปทำอะไรได้บ้าง และกว่าจะได้มามันต้องทำยังไง)
(ดูจาก vdo  แล้ว ผ้านี่น่าจะมีถิ่นมาจากมองโกลเลีย ..วิธีทำสมัยก่อนนี่โคตรยาก ต้องเอาขนแกะมาวางเรียงๆ ทับๆ กันบนผ้ายาง [...]

และแล้วก็ถึงวันที่ต้องฉายเดียวสักที
วันนี้กะว่าจะไปเริ่มที่williamsburg ย่านฮิปๆ แถว brooklyn
กว่าจะได้ย่างกรายออกจากบ้านก็ร่วมเที่ยงเข้าไปแล้ว
อากาศร้อนโคตร ยิ่งพระอาทิตย์อยู่ตรงหัวขนาดนี้ คงไม่ต้องพูดถึง
นั่งรถ subway ไปลง Metropolitan และกะว่าค่อยเดินเอาเพราะดูจากแผนที่มันไม่ไกลเท่าไร
แต่เดินเท่าไรๆ มันก็ไม่ถึงสักที -_-”
(พอเล่าให้พี่ฟัง..พี่บอกว่า แผนที่ ny มันทำไม่เป็นสัดส่วน
จริงๆ  brooklyn มันใหญ่กว่า เกาะแมนฮัตตันมาก แต่ว่าต้องย่อส่วนลงให้ขนาดใกล้เคียงกัน ไม่งั้นมันมีลงแผนที่ไม่หมด -_-”…มิน่า มันไม่เห็นมีอัตราส่วนเขียนต่อท้ายไว้ด้วย !!
ก่อนหน้านี้ก็เคยได้ฟังเรื่องแผนที่ subway ny ช่วงแรกจะเลียนแบบ underground ที่ london พยายามลด ถอน ตกแต่งแผนที่ให้ดูหรูอย่างที่โน้น แต่สุดท้ายก็ไม่ work เพราะคนใช้บ่นว่ามีปัญหาเรื่องการนำไปใช้ และสัดส่วนไม่ตรงนี่ล่ะ )
ว่าแล้วพอไปถึง williamsburg ก็พยายามเดินตามซอยเล็กๆ .. เอ้ ! มีแต่บ้านคน  กับร้านเฟอร์นิเจอร์ vintage .. ร้านส่วนใหญ่ก็ดูจะปิดๆ อยู่ ..ยิ่งตาม Bedford ave. ถ.สายหลักแถวนี้ก็ดูเงียบเชียว  เปิดแต่พวกร้านอาหาร ..ร้านอื่นๆ ไม่เห็นเปิด
บวกกับแดดยิ่งร้อนขึ้นเรื่อยๆ [...]

เริ่มจะรู้ชะตากรรมตัวเองแล้วแฮะ ว่ากลับไปคงไม่พ้นน้ำหนักขึ้นแน่นอน
หลังจากผ่านไป 2 วันก็เริ่มทัวร์กินตลอด !!
ก่อนเริ่มทัวร์กิน วันนี้ก็นั่งรถเมล์ไปทำกิจกรรมมีสาระก่อน
เริ่มต้นด้วย PS1 หรือมิวเซียมน้องๆ ของ MOMA นี่เอง(ตั้งอยู่ที่ queen)
PS ย่อมาจาก public school คือเป็นโรงเรียนเก่าแล้วมาทำเป็นมิวเซียม(เก่าแต่ดูขลังดีนะ)
ที่เป็นน้องๆของ MOMA ก็เพราะว่างานที่นี่เป็นแนว indie แต่ไม่อยากทำ production ใหญ่อย่าง MOMA ก็เลยมาอยู่ในมิวเซียมทางเลือกนี่เอง
ที่นี่มีจุดเด่นคือมีลานข้างหน้ามิวเซียมให้ warm up ก่อนเข้าไปดูงานข้างใน
และไอ้ลาน warm up เนี่ยล่ะ ก็จะเป็นเหมือนสนามเด็กเล่นให้สถาปนิกมาออกแบบใน theme ที่แตกต่างกันออกไป
(ตอนที่ไปดูนี่มี theme ว่า “recycle” ก็จะเป็นแนวใช้ประมาณใบสนมาร้อยรวมกันให้เป็นประมาณหลังคามุงจาก แล้วนำไปวางบนอลูมิเนียม recycle ที่ทักเป็นตาข่ายอีกที)
งานข้างในตอนนี้เป็นแนว media art ซะส่วนใหญ่ และบางงานก็ซ่อนอยู่ในมุมที่นึกไม่ถึง เช่น มีจอโชว์งานติดอยู่ที่พื้นขนาด 1 นิ้ว … ซึ่งใครจะไปเห็นมันวะเนี่ย ..ถ้าพี่ไม่บอก ก็คงไม่รู้ !
แต่ด้วยบรรยากาศสภาพแวดล้อมและสไตล์งาน มันดูเข้ากันได้อย่างดีที่เดียวล่ะ [...]

และแล้ววันนี้แอ้ปเปิ้ลก็ไม่ยอมอาบแดด แต่เป็นแอ้ปเปิ้ล แฉะๆ ชื้นๆ แทน
เริ่มเช้ามา ก็ออกไปเดินเล่นตลาดมือสองแถวบ้านก่อนเลย
วันนี้คนมาไม่เยอะเท่าไรเพราะฝนทำท่าจะตกและมันก็ยังเช้าทีเดียวล่ะ
ของที่ขายดูเป็นแนวโคตรจะวินเท้จ  วินเทจ …
แต่ไม่เหมือนแนวเยอรมัน  อันนี้คือดูเป็นแนวแม่บ้านน่ารักๆ ยังไงไม่รู้แฮะ
ร้านน้อยเดินได้แป๊ปเดียว พี่เราเลยพาไปตลาดชาวนาที่อยู่ข้างๆ กันแทน
ตลาดชาวนาคือเป็นโครงการประมาณสนับสนุนให้ชาวนา
มีพื้นขายของให้กับผู้บริโภคโดยตรง
เราว่ามันก็เป็นแนวประมาณ slowfood  แบบจะมีมะเขือเทศพันธุ์แปลกๆ
หน้าตาดูไม่ปกติ  สีประหลาดๆ แครอท 3 ขา 5 ขา อะไรประมาณนั้น ..
zuchini ใหญ่ยักษ์  แตงกวาบูดๆ เบี้ยวๆ
ทั้งหมดนี้ที่ว่าไม่ได้เป็นผลจากการตัดต่อพันธุกรรม เพราะถ้าตัดต่อแล้ว
จะเป็นอย่างมะเขือเทศลูกกลมสวยงาม อย่างที่เรากินอยู่ทุกวันนี่เอง .. .
หน้านี้เป็นหน้ามะเขือเทศ เลยมีให้เลือกเยอะเป็นพิเศษ  สีขาว สีเหลือง สีม่วงดูช้ำใน
รสชาติก็ .. เพิ่งชิมไปอันเดียวเอง.. มันก็รสชาติสดและมีรสผักกว่ามะเขือเทศที่กินอยู่ทั่วไปนะ
..แหะแหะ ไม่รู้จะบรรยายยังไงดีแฮะ
เพราะปกติอยู่เยอรมันก็กินมะเขือเทศตามราคา ..อันไหนถูกสุด เรากิน ว่างั้นเถอะ
หลังจากนั้นก็ไปเดินตามล่าหาของกินกันต่อที่ย่าน  Chelsea อยู่ฝั่ง manhattan
ขึ้นจาก u-bahn มาไม่ทันไร ก็เจอร้านเอแคลร์ patisserie Claud สกัดก่อนเลย
เพราะพี่มาโฆษณาว่าร้านนี้เอแคลร์อร่อยที่สุดใน ny
เดินต่อไปเรื่อยๆ ก็จะผ่านย่าน [...]

ในที่สุดก็ได้มาเหยียบถึงแกนแอปเปิ้ลจริงๆ สักที !
หลังจากไปแวะจอดรอที่  Heathrow มาร่วม 5 ชม.
มันช่างเป็นสนามบินที่เหมาะกับการแวะจอดจริงๆ เพราะดูมีกิจกรรมให้ทำเยอะโคตรๆ
ไปเห็นแว้ปแรก นึกว่าอยู่ foodcourt เมืองไทยซะอีก !
แถมของกินก็ไม่ได้แพงตามประสาสนามบินอย่างที่คิด
กว่าจะมาถึงนิวยอร์ค รถเมล์เอ้ยเครื่องบินก็วนไปวนมารอบๆเกาะนิวยอร์ค(รึเปล่าวะ)
อยู่หลายรอบ เนื่องจาก delay ไปชม.กว่า ! ..
คุณผู้โดยสารข้างๆ ก็ตัวใหญ่เหลือเกิน  เราก็เลยได้แต่นั่งตัวลีบๆ ติดข้างฝา
เสียแต่ว่าหล่อนะเนี่ย เลยพอให้อภัยได้บ้าง
และแล้วพี่น้องไม่ได้เจอกัน 2 ปีก็ได้กลับมาเจอกันอีกที
55 เหมือนหนังน้ำเน่าไม๊นะ !
อากาศที่นี่ร้อนคล้ายกรุงเทพฯ แบบร้อนเปียกๆ
หลังจากเจอร้อนแห้งๆ แบบยุโรปมาหลายปี
บรรยากาศ 2 ข้างทางจากสนามบินกลับบ้านรู้สึกเหมือนอยู่
แถวคลองเตย หรือเพชรบุรีตัดใหม่ยังไงไม่รู้แฮะ
เอาเป็นว่าตอนนี้ 6 โมงเช้าของเยอรมันแล้ว ยังไม่ได้นอนเลยแฮะ -_-”
แถมยังเพิ่งกินข้าวต้มรอบดึกไป
ยังกับไปเที่ยวกลางคืนแล้วกลับมาหาอะไรกินต่อเลยนะเนี่ย ?
เดี๋ยวพรุ่งนี้คอยดูกันว่าแอ้ปเปิ้ลตอนอาบแดดมันเป็นยังไงกัน !!
ปล.จะพยายามเขียนทุกวันดีกว่า เนอะ
ไหนๆ ก็กว่าจะได้มา มันช่างยากเย็นเหลือเกิน