กินมันเข้าไป .. ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเอาง่ายๆ
เพราะพอเริ่มรู้ตัวว่าอ้วนแล้วจะหยุด
พี่เราก็จะบอกว่า ร้านนี้อร่อยนะ ร้านนั้นอร่อยนะ -_-”
กลุ้มวะ !!
นั่นล่ะ วันนี้ก็เริ่มต้นด้วยการนั่งรถไปหาน้าที่เมือง Weschester ซึ่งอยู่ห่างจาก manhattan ไปประมาณ 1 ชม.
ก็ไกลอยู่เหมือนกันนะ แต่ออกไปนิดเดียวก็เห็นเป็นธรรมชาติ ป่าเขาลำเนาไพรเลย คล้ายๆ กับนั่งรถออกเบอร์ลินไปแป๊ปนึงก็จะเจอ Grünewald ประมาณนั้น
กลางวันนี้ก็ได้ลาภปากไปกินสักทีนึง เป็นบุฟเฟ่ต์ สไตล์อเมริกัน
กินอิ่มจนพุงกางจริงๆ แม้แต่ขนมก็ไม่อยากจะยกช้อนขึ้นมาแตะ
คิดแล้วก็เสียดาย -_-”
ปกติเราเป็นคนอคติกับการกินบุฟเฟ่ต์หลังจากเคยมีประสบการณ์โดนพ่อด่าสมัยเด็กๆ
ที่ตักมาเยอะมากจนกินไม่หมด .. เลยไม่เคยรู้สึกดีกับการกินบุฟเฟ่ต์เท่าไร
คือมันไม่ใช่กินเยอะเพื่อให้อร่อย แต่เป็นกินเยอะๆ จะได้คุ้มๆ …
สรุปแล้วก็อาจจะมีปัญหากระเพาะครากตามมาทีหลังได้
ว่าแล้วกินอิ่มก็ขอสักงีบบนรถ
ก่อนกลับบ้านก็แวะไปย่าน queen ..
เราว่าที่นี่น่าสนใจดีไม่แพ้ย่านอื่น โดยเฉพาะดง Elmherst เป็นที่ๆ คนเอเชียมาอยู่กันเยอะมากไม่แพ้ chinatown
ที่นี่มีร้านไทยเยอะ รวมไปถึงซุปเปอร์ฯแบบจีน ไทย ฮ่องกง อินเดีย ฯลฯ
เรียกง่ายๆ ว่า “little asia” ก็คงดี
ซุปเปอร์ฯที่นี่ไม่ใช่เล็กๆ เลยดีเดียว ประมาณว่า ขนตลาดสดมาไว้ที่นี่เลยก็ว่าได้ ผักก็มีให้เลือกสรรซะจนงง
ว่านี่มันประเทศอะไรกันแน่วะ .. ทำไมมันถึงมีผัก(เกือบ)ทุกอย่าง แถมยังราคาไม่ต่างกันมากอีก -_-”
หมดจาก shopping ก็กลับบ้าน แล้วพี่ก็รีบลากไปซื้อรองเท้าที่
caroll garden ต่อ .. อีกย่านฮิปบนฝั่ง brooklyn ที่เราว่าดูเดินง่ายกว่า Williamsburg เยอะ
เพราะร้านค้าไม่กระจัดกระจาย แต่จะไม่ได้บรรยากาศ(สาว)โรงงาน เท่านั้นเอง
และสุดท้ายของวันอาทิตย์อีกเช่นเคย ก็ไปกินข้าวบ้านเพื่อนพี่
จบ..กลับบ้าน
ปล.นี่มันผ่านไป 1 อาทิตย์แล้วเหรอเนี่ย เร็วโคตรเลย..รู้สึกยังไม่ค่อยได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยแฮะ นอกจากหลงทาง

August 31st, 2009 at 8:35 am
เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าการหลงทาง ถือเป็นเรื่องที่เรียกได้ว่า “เป็นชิ้นเป็นอัน” สาธุ…..
ไข่มาแข่งกันอ้วนดีกว่า ท่าจะรุ่งทั้งคู่ ฮี่ๆๆๆ