การนั่งรถ u-bahn กลับบ้านดึกๆ
นี่มันมีข้อดีตรงได้เห็นภาพของชีวิตมนุษย์กลางคืนชัดเจนดีแฮะ
(จริงๆ สงสัยกลางวันมันจะสว่างไป ยังอายอยู่!)
ปกติคุณวณิพกทั่วไปในเบอร์ลินจะขึ้นมาบน u-bahn พร้อมกับ
- กีต้าร์ 70%
- แอคคอเดี้ยน 20 %
และที่เหลือประมาณ ประมาณ ..ก็ …
- ขิม (ประเทศอะไรไม่รู้ แต่คล้ายไทยมาก )
เวลาเล่นต้องเอามาห้อยคอ ![]()
-ลำโพงไว้ ร้อง karaoke
- แต่ล่าสุดเมื่อคืนนี้ ..
เค้ามาเป็น แร็ป .. แถมเป็นแบบ beatbox ได้ด้วย
มาร้องแบบขอความเห็นใจ วนไปวนมา ไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่ขำดี
จับความได้แต่ว่า
“Wenn du can’t speak English, gibt your hand hoch !”
ไม่รู้ตอนนี้กรุงเทพฯ จะมีแบบนี้บ้างรึเปล่า ??
เราว่ามันสร้างสีสันให้กับรถดีนะ
ดีกว่าแบบ ทุกคนหันไปทางจอเดียวกัน ฟังเรื่องราวเดียวกัน
เหมือนเป็นหุ่นยนต์โดนกรอกข้อมูลอะไรสักอย่าง .. ที่ไม่ใช่ wall-e

February 14th, 2009 at 3:34 pm
พยายามแกะภาษาให้ได้
ไม่งั้นมันหงุดหงิดพิกล
“เมื่อคุณพูดอังกิดบ่ได้ ก็ช่วยโบกมือโหน่ย” ป่ะ?
ปล ที่คล้ายขิม ใช่ กู่เจิ้ง ของจีนป่ะ?