ลูกน้องมาโปรโมทว่า เค้าลงไปแค่ 2 อาทิตย์แต่คนมาดูถึง 2 ล้านคนแล้วนะ
ไหนๆ .. ขอหัวหน้ามาพิสูจน์หน่อยสิ

ปล.เห็นจะจริงอย่างที่มันว่าแฮะ คิดได้ไงอะ ..
โคตรจะเหมาะกับวาเลนไทน์เลย .. รู้สึกยังงั้นจริงๆ แฮะ
แล้วว่าแต่ เมื่อไรจะมีวาเลนไทน์บ้างอะเนี่ย 555
ปล2.ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ใกล้เทศกาลขนาดนี้
ขอแถมด้วยมิวสิควิดีโอที่หวานที่สุดในโลกหน่อยละกัน

หลังจากนอนซมป่วยมา 4 วันติด
ก็เลยพยายามหาอะไรทำแก้เซ็งให้หายเบื่อ… เบื่อนอน.. เบื่อกินยา …
การบ้านด่วนก็มีนะ ..แต่ปวดหัว ทำไม่ไหว (อ้าง!)
สุดท้าย ! เอ๊ะ! วันก่อนเปิ้นแนะนำเว็บสำหรับหนังเกาหลี/ญี่ปุ่นมานี่น่า
ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว  เลยกดดูไปซะ 2 เรื่อง -_-”
(แทนที่จะได้พักผ่อน กลายเป็นว่าต้องนอนเช้าแทนซะนี่ )
เรื่องแรกที่ดูคือ “Changed” series ญี่ปุ่นเกี่ยวกับเรื่อง
คาวๆ หวานๆของการเมือง ที่โคตรจะสอดคล้องกับ
เมืองไทยช่วงนี้เอามากๆ …
เรื่องที่ 2 คือ “Gourmet” series เกาหลีเกี่ยวกับอาหาร
ตำหรับชาววัง ..ที่กดเข้าไปดูโดยไม่ได้ตั้งใจแต่เพราะ
ความหิวเท่านั้นเอง -_-”
ความสนุกคงไม่ต้องบอก
แค่ลองจินตนาการว่า “มันเป็นยังไง ถึงดู series จนจบถึงเช้าได้  ?”
กับวันก่อน เพิ่งได้มีโอกาสดูเรื่อง “Paris Je t’aime”
หนังที่บรรยายมุมมองเกี่ยวกับปารีสโดยผู้กำกับ 10 (กว่า)ชีวิต
ช่วงที่เรามาที่นี่ เป็นช่วงที่​ “แดจังกึม” เพิ่งจะดังเป็นพลุแตกที่เมืองไทย
แต่เราก็ไม่เคยดูอยู่ดี  …ได้รับรู้เพียงแค่กระแสการ “ขายวัฒนธรรม”
อย่างชาญฉลาดของเกาหลีเนี่ยล่ะ
สำหรับเรา “สื่อ” ตอนนี้มันดูจะมีอำนาจเหนือเกินกว่าคำนิยาม
ของมันซะแล้วสิ
“สื่อ” ดูเปรียบเสมือนการส่งเรือไปล่าอาณานิคมฯ   โดยเฉพาะเมืองไทย
ตอนนี้ดูคล้ายๆ [...]

ไม่เคยมีโอกาสได้ดูจริงๆจังๆ สักที
เท่าที่นึกได้ก็มีแค่เพียงสนามหญ้ากว้างๆ
ยากันยุง เสื่อ ..เสียงกระหึ่ม surround แบบ echo …มีอะไรอีกน้า ??  อ๋อ ! คนแก่
แต่ก็อย่างว่า  ทุกอย่างย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา
เก่าไปใหม่มา …. เดี๋ยวนี้ใครๆ ก็ชอบความสะดวกสบายดูหนังแผ่นอยู่กับบ้าน
สร้างโลกส่วนตัวกันมากขึ้น .. ลดพื้นส่วนรวมให้น้อยลง
ถ้ามีโอกาสได้ดูอีกสักครั้ง ขอเป็นทีมพากษ์พันธมิตรแบบสดๆ จะได้ไม๊นะ ?

ชมรมหนังกลางแปลง

จุดประกาย : เร่เข้ามา…จะพาไปดู ‘หนังล้อมผ้า’

หลังจากเกริ่นไปนานสองนาน
ในที่สุดก็มี trailer ให้เห็นตัวเป็นๆ ในที่สุด
Objectified: A Documentary Film by Gary Hustwit

อ่านแล้วหนาวขึ้นมาเลยแฮะ
…. สงสัยลืมเปิด heater นี่เอง !
ปล.อยากดูเนอะ !
DIRECTOR’S STATEMENT
… ยิ่งมีชีวิตอยู่บนโลกนานขึ้น ก็ยิ่งพบว่าวันเวลาที่เราใช้ไปในชีวิต ประกอบไปด้วย วันเซ็ง ๆ 47%,            วันทรง ๆ อีก 52%  , เราเหน็ดเหนื่อยกับคืนวัน และเฝ้ารอการมาถึงของ 1% ที่เหลืออย่างอดทน
…1% ที่แสนวิเศษในชีวิต
…1% ที่เราจะเก็บมันไว้ในความทรงจำตลอดไป
…1% ที่ยังไม่เกิดขึ้น
…1% ที่เราไม่รู้จะมาอีกเมื่อไหร่
…1% ที่อาจจะผ่านชีวิตเราไปแล้วอย่างไม่รู้ตัว
…1% ที่อาจจะมีเพียงครั้งเดียว
…1% ที่อาจจะเกิดขึ้นทุกวันโดยที่เรามองข้ามไป
…แต่เมื่อ 1% เกิดขึ้นแล้ว มันจะไม่ใช่ช่วงเวลาที่เรารอคอยเลย หากปราศจากคนพิเศษในชีวิตของ     เราอยู่ข้างกาย
…เพราะการมีใครสักคนจริง ๆ ในชีวิต เป็นทั้งเหตุผลของการมีชีวิตอยู่ และยังเป็นสิ่งยืนยันว่า เรามีชีวิตอยู่จริง ๆ
…เพราะชีวิตมันช่างเปราะบางเกินกว่าจะอยู่ตัวคนเดียว
…และ 1% นั้นมันก็แสนสั้นเหลือเกิน
“Snow” เจ๋ง!  ติดตลาดโปรเจ็กต์ดัง 2 เทศกาลหนังระดับบิ๊กในเอเชีย
“ศิวาภรณ์-โปรดิวเซอร์”พร้อม [...]

New York, I love you, but you’re bringing me down T_T

แถม!
แถม ! สงสัยจะได้ไปฉลองตอนหนังเปิดตัว -_-”
…ไม่เอาาาาาาาาาาาาาานะ !!

โห Helvetica ยังไม่ได้ดูเล้ยยย -_-”
จะมีหนังเรื่องใหม่อีกแล้ว …ว้า!!

The term objectified has two meanings.
One is ‘to be treated with the status of a mere object.’
But the other is ‘something abstract expressed
in a concrete form,’ as in the way a sculpture
objectifies an artist’s thoughts. It’s the act of
transforming creative thought into a tangible object,
which is what designers in this [...]

You know what they say about first impressions.
That’s why both Hollywood and independent studios
spend valuable time and resources to create
the most appropriate main title sequences for
their films. At its very best, a title sequence is
a self-contained hybrid that combines several
moving image techniques – film, animation, cg
– to introduce a film.
Forget the Film, Watch the Titles
โห! [...]

ให้ความรู้สึกที่ยังเป็น​ “คงเดช” จริงๆแฮะ
onopen.com – โอเพ่นออนไลน์ » กอด : มันไม่ใช่เรื่องของแขน

เมื่อกี้ไปร้านหนังสือมา​(อีกแล้ว)
หยิบนิตยสารidea(ฉบับ Flower Ornament) มาพลิกๆ ดู
เฮ้ย ! นี่มันภาษาไทยนี่หว่า -_-”
คือมันเป็น column เกี่ยวกับ poster หนังเก่าๆ ของญี่ปุ่น
ที่เรียกว่าไป”ขุดกรุ”แถววังบูรพาแบบถ่ายให้เห็นกันจะจะเลย
ว่าเค้าไปขุดมาจริงๆ
คือ poster มันเจ๋งมากๆ เลยแฮะ สีเน้นสามแม่สีหลักและดำ
layout แนวก้ำกึ่ง bauhaus
เรื่องของเรื่องคือ ทำไมเราอยู่กรุงเทพฯมาตั้งนาน
แต่ไม่ยักกะเคยเห็น poster พวกนี้ผ่านตามาเลยก็ว่าได้
เมื่อกี้เลยพยายามนั่งหาดูในเน็ต มันไม่มีแฮะ ไม่รู้จะต้อง tag หาคำยังไงดี -_-”
แต่เอาเหอะ .. ว่าแล้วก็อยากซื้อ idea เล่มนี้ไว้ในครอบครอง -_-”
แต่มันแพงแฮะ 30 ยูโรแหนะ… รอไปก่อนละกันนะ
ปล.เจอเรื่องนี้แทน น่าสนใจไม่แพ้กัน
PANTIP.COM : C5986462 ย้อนรอยตำนานโรงภาพยนตร์ของเมืองไทย ? [Golden Oldies]
ปล2. “Idea” เป็นนิตยสารจากประเทศญี่ปุ่น
แนวก้ำกึ่งสารานุกรมการออกแบบ ที่เก็บรวบรวมเรื่องราว
งานเจ๋งๆ designer เจ๋งๆ ยุคเก่าๆ จากทั่วโลกก็ว่าได้ [...]