by Patrick Jean

via Facebook | GRAFIK MAGAZINE

รูปและเรื่อง via art|4|d.com —>> # 165 Nov-09 : Eco-track

James Corner Field Operations and Diller Scofidio+Renfro have transformed the abandoned rail line into an elevated urban park. Sorachai Kornkasem writes.

One of the design tricks that can be incorporated as an environmental friendly notion is to “reuse” – either repurpose or renovate from the existing. It doesn’t matter whether the NEW “item” will function as the original one did or become something totally brand new because it helps to reduce waste and not-create the use of any new materials. On June 9, 2009, in New York City, a new public park opened reconfiguring the High Line, an existing elevated freight train track, which seems to fit the sustainability bill quiet beautifully. Albeit the fact that the main project’s intention is nothing near to pursuing any green awards of any kind, however, the project itself succeeded the high hype.

The $152 million budget of the High Line was spent to transform an abandoned elevated train track to become a public park, of which the 1st phase stretches from Meat Packing district’s Gansevoort Street to West 20th Street of the 10th avenue in Chelsea district. It is apparent that the High Line is physically different from other public parks in the city. It may not be as enormous as the gigantic suspension Brooklyn Bridge or as vast and wild as Central Park, but it is bound to proudly stand as a valuable “item” for New York City for many more years to come.

Infrastructure for transportation of goods was commissioned way back in 1847 in the city of New York. After operating for a while, accidents on the tracks lead to many people loosing their lives, especially in the 10th Avenue area during 1851-1929. This avenue was once even referred to as “Dead Avenue.” The city then saw the need of cowboys who led in front to warn people of a coming train. However, after many debates and public hearings about the dangers the city agreed to commission another project, for the West Side Project, which included the elevated train in lieu of the existing street level one. That was when the original High Line project was created and built – in the 1930s. It officially started to run in 1934 and the High Line connected from West 34th Street to Spring Street at St. John’s Park Terminal. The main products carried were meat, milk and raw materials for every day usage of the people in the city.

The plan for the original High Line infrastructure was indigenous as it was designed to avoid conflicts of the inter-section of other elevated trains and the subway. Instead, it avoided the intersections by going though the city blocks and intended to transport goods directly to the building and warehouses 30 feet above the ground. So, these become odd industrial characteristics of the elevated track running like a snake through different buildings and through different districts. The last train was used to transport frozen turkeys in 1980; its operation ceased after only 50 years because of the increasing means of delivery by trucks that became more popular, and the track was abandoned and left to become an eyesore over the many years. A group of developers who owned the land along this train track tried to convince the city to tear it down altogether. However, Peter Obletz was the first to step up to protect it and pushed the city to reuse the High Line again – but there were no outcomes until much later.

The real public park project actually happened with the formation of the non-profit group, Friends of the High Line (FHL) founded by Joshua David and Robert Hammond in 1999. FHL initially wanted to protect the demolition plan under mayor Rudy Giuliani, and pushed hard to save the High Line and introduce a new use for it as a public park. It was mayor Mike Bloomberg’s government that agreed to work with FHL and helped support the project, while FHL worked hard with local communities, known celebrities and politicians to raise funds for the project.

The High Line indeed is not the first public park built on an abandoned train track. The 4.5 kilometers of the Promenade Plantée in Paris set the real precedent and was opened to the public in 1998. Even though it is not the first, the High Line became know as FHL began to promote to the public through the Idea Competition in 2003, which saw submissions from over 720 teams – all with stunning ideas. Once it was highly supported by the public, FHL and the city of New York started to select a professional team to lead the project by assessing over 50 qualified professionals to reach the last 4 teams, and then awarding the project to James Corner Field Operations and Diller Scofidio + Renfro teams.

“Inspired by the melancholic, unruly beauty of the High Line, where nature has reclaimed a once-vital piece of urban infrastructure.” The design team strate-gized the idea by using ‘eco-tecture’ as a tool to combine organic and building materials into a blend of changing pro-portions. Also, to contrast the dynamic Hudson River Park existing in parallel down below, with one with feelings of more calm, slowness, and other-worldliness.

Working with the community and the city, through public hearings, the design team created a useful public park master plan that would become ‘the must visit’ spot in New York City. The design elements include the use of wild and native plants grown and discovered on site into the existing track, which require less maintenance in a long run. The many surprise pocket spaces created both to impress and to function for the park, include the famous sunbathing area on the existing train track that can be moved creating and accommodating different spaces for a group.

The talk of the town element has to be the sunken theater on the platform of 10th Avenue and 16th Street. The level down steps became seating benches, magnified at the end with clear glass panels that people can look through to the traffic underneath or to check out people walking by. This visual connection surprisingly creates a greater sense of community. Other design elements also seem to follow the sustainable factor, such as the use of FSC certified wood, designing lighting with LED (to not interfere with the neighbors), and using native plants. The project was also planned well during construction so as not to disturb the environment.

One of the major successes that should be exalted is the existing High Line itself. It offers such a narrative when one moves through. You can see the open views through to the river, the streets cross-section of the city, and unforeseen views of the city; also what is being protected underneath the buildings. This creates a phenomenon, because the original design created the infrastructure that served as an elevated service directly to the buildings and cut through the blocks that differed from the standard subway routes.

It is no surprise encountering unexpected vistas by walking through the park. We can experience the unfolding views of the Statue of Liberty in one direction and directly opposite, the Empire State building, as we have never seen before. Even the up-close building elements like cornices standing just in front of our eyes or the total shocking scale of the billboards that are usually seen from the street level, now can be touched as they are right out in front of you.

The improvement through this project of the High Line echoes many new possibilities to all districts it moves through. It brings and refreshes with new real estate development – office buildings, residential projects, fashion stores, restaurants and a new art gallery district that are all supported by this development even during the current economic downturn. One of the upcoming projects that could be added to this excitement is a new 185,00 square feet Whitney Museum space downtown, located at Gansevoort and anchored to the High Line with the main activity plaza for the neighborhood.

This is expected to be ready by 2012. Additionally, there is more to come in the form of other exciting projects once the second phase of the High Line in completed, which will continue from 20th Street to 34th Street of the Hell’s kitchen neighborhood, expected to open in 2010.

The ‘reuse’ notion is not bad after all, especially in the case of this public park project. Giving a once dead track a new lease of life and forcing new terms of use, they create such positive and infinite possibilities. The High Line may not be reused as its original infrastructure that transported goods feeding people in the city, but it sure does connect and trans-port new relationships among people, districts, business and all that we need. That is the real “sustainability” factor. []

ย้อนกลับไปนึกสภาพตอนมาเบอร์ลินครั้งแรกมีกระเป๋าอยู่ 2 ใบ ..
ย้ายครั้งที่ 2 ไป cologne เริ่มมี printer มาพ่วง  และมีกระเป๋าลูกอีก 2 ใบ
ย้ายครั้งที่ 3 กลับมา berlin มีเพิ่มมาอีก 5 ลัง ..และขอบคุณโน้ต ณ  dessau(ตอนนั้น) ที่ทำให้เรามีที่ซุกเก็บของ
ย้ายครั้งที่ 4 เช่ารถขนของกันเลยดีกว่า ..
และปัจจุบัน ..(อย่างที่เกริ่นไว้ข้างบน )

นั่นล่ะ เสียเวลาบ่นเยอะไปหน่อย ขอโทษที คือแบบว่าตั้งแต่กลับมาจาก New York ยังไม่ได้ทำอะไรอย่างอื่นเลย นอกจากหาบ้านๆๆๆๆๆๆๆ !!!!!!  ข้าวปลาก็ไม่ค่อยได้กิน คิดซะว่าใช้พลังงานที่สะสมมาจาก new york ให้เต็มที่ … (และก็เต็มที่จริงๆ แฮะ 
ยังไงก็คิดซะว่าเป็นการทัวร์ดูบ้านในเบอร์ลินกับถ.ที่ไม่เคยไปดีกว่า จะได้ให้กำลังใจตัวเองมากขึ้นหน่อย   เฮ้อ!

อ๋อ! วันสุดท้าย(แล้วจ้ะ)
อืม วันสุดท้ายก็หาเรื่องไปเดิน MET รอบสุดท้ายก่อนกลับ
กะว่ายังไงวันนี้ก็ต้องขอให้เห็นให้ครบ .. 55
วันก่อนมาด้วยความตระการตา ..
วันนี้มาแบบแอบจับผิด .. จริงๆ MET ก็มีมุมจับฉ่ายซ่อนอยู่เยอะเหมือนกันแฮะ
ด้วยความที่ของมันเยอะมาก .. ไม่รู้จะเรียบยังไงก็มาวางจับฉ่ายรวมกันแน่นๆ ในตู้กระจก ..
และแล้ววันนี้ก็ได้มาเห็นจากฉลามยักษ์ของ Damien Hirst ตัวจริงเสียงจริง ..
อืม! ไม่ค่อยอยาก spoil เลยแฮะ แต่เป็นงานที่ต้องมาดูของจริงเท่านั้นอะ
ถ้าดูแต่ภาพมันจะขาดอรรถรสไปอย่างแรง เพราะมันเห็นแค่มิติเดียว..
เอาเป็นว่างานเค้า..ขอเรียกเป็น 4 มิติดีกว่า

ส่วนงานเอเชีย งานอัฟกานิสถาน ก็ดูไม่ตื่นเต้นอย่างที่คิด .. ยกเว้น โซน ประเทศจีน .. ที่เราว่าทำใช้ได้ทีเดียวนะ  เพราะมีการจำลองตำหนักจีนมาไว้ด้วย (คงไม่หรูเท่าของจริง แต่ก็ได้บรรยากาศอยู่) ส่วนของไทยมีมุมกระจิดริด พร้อมถ้วยชามสังคโลก

highlight อีกอันที่ไม่ควรพลาดก็ห้อง Frank Lloyd  Wright
เป็นประมาณจำลองห้องนั่งเล่นของเค้าจริงๆ ที่เมืองอะไรลืมชื่อไปแล้ว มาไว้ที่นี่ ..
และ zone อียิปต์ก็เจ๋งไม่แพ้ฝั่งโรมันเลยทีเดียว
.. นั่นล่ะ เอาเป็นว่าถ้าได้มีโอกาสไปนิวยอร์คอีกที ..​คงไม่พลาดต้องไปเยี่ยม MET อีกรอบแน่นอน

หลังจากนั้นก็รีบวิ่งไปซื้อหนังสือที่ Strand เป็นรอบสุดท้าย กับไปซื้อเครื่องเขียน..
แต่ทว่า ดันลืมหนังสือไว้ที่ร้านเครื่องเขียนแฮะ .. เพราะมัวแต่เห็นแก่กินชานมไข่มุก
และคิดว่า เอ๊ะ! หนังสือคงไม่หายหรอก ไม่น่ามีใครอยากได้ แต่พอกลับไปที่ร้านเครื่องเขียน -_-” มันไม่มีแล้วอะ เจ้าหน้าที่ก็บอกว่าไม่เห็นเลย -_-” ..
สรุปแล้วเลยต้องกลับไปซื้อหนังสืออีกรอบ -_-” เฮ้อ! มัวแต่เห็นแก่กิน ..แย่จริงๆ เลยฟะ !

ได้ของครบก็กลับบ้านไปเก็บกระเป๋า รอพี่มารับไปสนามบิน
เครื่องบินจริงๆ ต้องออกตอน 2 ทุ่ม แต่ระบบ hydraulic ดันมีปัญหา
เลยได้แต่นั่งอยู่บนเครื่องเฉยๆ แบบไม่ค่อยมีอากาศไป 2 ชม.
เพราะต้องดับแอร์ถึงจะแก้ได้ ..คุณกัปตันก็ประกาศแล้วประกาศอีก ..
“ถ้ามันไม่ปลอยภัย ผมไม่จะไม่ยอมพาคุณบินแน่นอน ”
จ้ะ ..ประกาศมา 5 รอบแล้ว .. !

โชคดีที่หนังบนเครื่องน่าดู เลยช่วยคั่นเวลาไปได้ซะเยอะเลย

สุดท้ายก็ไปถึง heathrow ช้า .. ว่าจะได้แวะซื้อหนังสือ(อีกแล้ว) ก็เลยอด
นั่นล่ะสุดท้าย ก็กลับมาถึงเบอร์ลินโดยสวัสดิภาพ

จบ!

วันนี้เป็นวัน Labor Day คนทำงานบริษัททั่วไปได้หยุด แต่ร้านค้ายังเปิด และได้ข่าวว่า sales กระหน่ำ  พี่เล่าว่าเคยมีคนแย่งกันซื้อจนเหยียบยามตายไป 1 แต่นั่นเป็นช่วง christmas  -_-’ อะไรมันจะอยากซื้อขนาดนั้น ..บางทีผู้หญิงนี่มันก็น่ากลัวจริงๆแฮะ !

ส่วนวันศุกร์ที่ผ่านมานู้นก็ไปกินข้าวกับญาติมาที่ Southampton เมืองข้างบ้น  ข้างบน  NY
เล่าให้เห็นภาพก็ประมาณหัวหินบ้านเรา .. และก็ชอบมีบ้านพักตากอากาศคุณเศรษฐีทั้งหลายมาตั้งอยู่  มีทั้งแบบ Bauhaus, Tudor, โคตร Modern .. ฯลฯ ที่ไม่รู้จักแนวอีกหลายแหล่ ..
และในที่สุดเราเลยได้มีโอกาสมาเห็นทะเลนิวยอร์คด้วย ..​น้ำเย็นเชียวทั้งๆ ที่อากาศร้อนโคตร
ไม่รู้เล่นกันลงไปได้ยังไง -_-”

วันเสาร์ก็ทำไรหว่า -_-” วันเสาร์ไปเดิน flea market แถวบ้าน วันนี้อากาศดีสักที คนมาเต็มตลาดเลย ของขายเพียบ ! และก็ไปเดิน Dumbo อีกมุมของ brooklyn ที่จะเห็นวิวสะพาน brooklyn แบบชัดๆ
สะพานนี้เป็นสะพาน handmade แห่งแรกที่ข้ามแม่น้ำ hudson  พี่เล่าว่าตอนสร้างนี่คนงานตายเพียบ เพราะสมัยก่อนไม่มีเทคโนโลยีขุดเจาะ ต้องให้พนักงานใส่ชุดประดาน้ำลงไปขุดดินกันยังงั้นเลย  ใครดำไม่อึดก็คงไม่รอดอะ  ..เฮ้อ! คิดแล้วนึกถึงสะพานข้ามแม่น้ำแควเลยแฮะ  -_-’  เดินวนเล็กน้อยก็เข้าไปในเมือง ไปเจอเพื่อนพี่อีกคน ..

นั่นล่ะ เล่าวนไปวนมาเนอะ   ขอโทษทีพอดีจะต้องออกไปกินอีกแล้ว ..เฮ้อ!

เริ่มจากขอไปเดิน caroll garden เป็นรอบที่ 2
เที่ยงกว่าแล้ว ร้านยังไม่ค่อยเปิดอีก คนแถว brooklyn นี่มันขี้เกียจจริงๆ เลยฟะ 55
ว่าแล้ว เลยหนีไปเดินใน museum ก่อนก็ได้วะ
ไหนๆ ก็ดูค้างอยู่แล้ว
ว่าแล้วก็ไปดู MOMA  ที่ค้างไว้ก่อนอีก 2 ชั้น
งาน Waste Not กับงาน Compass in Hand เจ๋งมาก

“Waste Not” เป็นงานที่เคยโชว์มาแล้วที่ Haus der Kultur der Welt
เป็น installation ของกินของใช้ของคุณแม่ศิลปินในเมืองปักกิ่ง
เขียนบรรยายประมาณว่า หลังจากพ่อตาย แม่เค้าไม่ยอมทิ้งอะไรเลย ได้แต่เก็บลูกเดียว
แต่ตอนนั้นเห็นจากชั้นเดียว เลยดูไม่ตื่นเต้นเท่าจากเห็นจากด้านบน
พอมาดูอีกรอบ .. งาน scale มันใหญ่จริงๆ แฮะ ..
คิดอยู่เลยว่าเค้าจะต้องจำตำแหน่งสินค้าด้วยไม๊เนี่ย ว่างานที่แล้ววางยังไง ? เพราะงั้นคงปวดหัวน่าดู
http://www.nytimes.com/slideshow/2009/07/14/arts/20090714_SONG_SLIDESHOW_index.html

ส่วนอีกงาน Compass in Hand เป็นงานของศิลปินนอกกระแสตั้งแต่ยุค 60 เลยโน้น
บางงานเจ๋งมาก ไม่ใช่แค่ความคิด แต่รวมไปถึงเทคนิคมันช่างล้ำยุคซะจริงๆ
เดินดูวนไปวนมาซะหลายรอบ
(มีงานของคุณคนไทยติดไปด้วยแฮะ >>ฤกษ์ฤทธิ์ ตีระวนิช >>คนนี้ได้โชว์บ่อยแถวยุโรป
http://en.wikipedia.org/wiki/Rirkrit_Tiravanija)

หลังจากนั้นก็หนีไปแวะ kinokuniya อีกสักแป๊ป ..​ถ้าเค้ายอมให้เช่าค้างคืนที่นี่ด้วยก็ดีสิ

และก็ไป West Village .. เดินเส้นเดียวกับที่พี่เราเคยพาไปวันแรก ..
สรุปแล้ว เราชอบแถวนี้มากสุดใน new york เลยแฮะ ..
โดยเฉพาะ highline !
อากาศดี วิวดี คนร่าเริง ต้นไม้เยอะ
ดูเป็นสวนสาธารณะที่เหมาะกับป่าคอนกรีตจริงๆ
คิดแล้วไม่น่าไปเสียเวลาหลงอยู่แถว 5th ave ซะนาน 2 นาน

เย็นนี้ก็โคตรอิ่มไปด้วยก๋วยเตี๋ยวเป็ด และลาบเป็ด โคตรเยอะ แต่อร่อยอะ  นานๆ จะได้กินของอร่อยนอกประเทศ ที่กินแล้วไม่ค่อยรู้สึกถึงชูรส 

ส่วนเมื่อวานก็ทัวร์มิวเซียม Medley  ไปตั้งแต่ guggenheim (ใครนึกไม่ออกให้นึกถึงหอศิลป์ตรงมาบุญครอง..แต่ที่นี่งานเนี๊ยบกว่าเยอะ)  ที่ปิดซ่อมส่วนวงกลมใหญ่ชั่วคราว -_-” ค่าเข้าเลยลดราคาเหลือ 6 dollars  คิดซะว่าเข้าไปดูตึกแทนละกัน เพราะงานมีนิดเดียวเอง
เข้าไปแล้วถึงรู้ว่าตึกคุณ Frank นี่มันใช้รูปทรง basic มาออกแบบหมดเลยนี่หน่า เช่น บันไดสามเหลี่ยม ช่องไฟสี่เหลี่ยม วงกลมตรงกลาง  กรอบหน้าต่างวงรี  ฯลฯ
เท่าที่สังเกตมา มิวเซียมส่วนใหญ่ในเบอร์ลินและนิวยอร์ค
จะมีการเจาะช่องแสงบนเพดาน ให้แสงอาทิตย์ผ่านลอดมาได้บ้าง
เพื่อเป็นการประหยัดไฟ(คิดว่านะ)  ซึ่งอยากให้เมืองไทยเอาเป็นตัวอย่างบ้างน่ะ

อีกที่ก็ไป Whitney Museum ของคุณ Getrude Whitney (นามสกุลคาดว่าเป็นยิว)
ประมาณว่าบ้านรวย ได้มรดกมา และเป็นศิลปินด้วย เลยอยากสร้างพื้นที่ให้กับศิลปิน(ที่งานแนวมากๆ) คืองานที่ไปดูนี่โคตรจะมึน เป็นแนว conceptual art ไม่่ค่อยเข้าใจเท่าไร
เลยมัวแต่ไปชมตึกสวยแทน

นั่นล่ะ 2 มิวเซียมก็หมดวันล่ะ ตอนเย็นก็แวะกินบะหมี่เป็ดย่างกับข้าวอบปลาเค็มที่ china town
อิ่ม อืด(ข้าว)  กลับบ้าน !

ปล.เริ่มสังเกตว่าคนนิวยอร์คชอบเลี้ยงหมาพันธุ์เดียวกันทีละ 2-3 ตัว
หน้าตาก็ดูเหมือนๆ กันหมด ไม่รู้จะแยกความต่างได้ยังไงแฮะ -_-”

ปล2.คนที่นี่ใช้ skate เป็นพาหนะเดินทาง ไม่ต่างจากจักรยาน เวลาไถไปก็จะทำหน้าชิวๆ เหมือนกับขี่จักรยานแล้วปล่อยแฮนด์ยังไงยังงั้น
ส่วนใครที่ฝึกหัดเล่นต้องไปเก็บตัวอยู่ในโรงยิมแทน

แต่สุดท้ายก็ไปตายรังที่ร้านหนังสือ Strand ร้านหนังสือ universal ราคาถูก
และก็ค้นพบว่า หนังสือที่เพิ่งซื้อมาเมื่อวันก่อน ที่นี่มันถูกกว่าตั้งเกือบ 10 dollars
โชคดีที่ประเทศนี้มีนโยบาย refund ได้ทุกสิ่งให้เลือกสรร
วันรุ่งขึ้น(ก็วันนี้ล่ะ)เลยต้องแบกหนังสือกลับไปคืนร้านเดิมแล้วไปซื้อใหม่ที่ถูกกว่า

วันนี้ตั้งใจจะไป Metropolitan Museum
แต่ก่อนหน้านั้นกะว่าจะไปดู MOMA ให้จบก่อน ..
เสียแต่พลาดไปเก้อ เพราะมันปิดวันอังคาร​(ไมไม่เห็นรู้เรื่องเลยฟะ อุตส่าห์เช็คซะดิบดี)
เลยได้เดินเล่นแต่ใน MOMA store ให้เงินถูกดูดเล่นแทน

มัวแต่ไปเอาผ้าที่ซักกับเอาหนังสือไปคืนและหลงแสงสีนิดหน่อย
กว่าจะได้เริ่มเข้า MET ก็บ่าย 3 กว่าๆ แล้ว -_-”
วันนี้ปิด 5 โมงครึ่ง ..​ยังไงก็คงทันล่ะ 
โดยลืมไปว่า เมื่อวานพี่ขู่ไว้แล้วว่า MET ใหญ่โคตร เดิน 2 วันก็ไม่หมด
….และก็ไม่หมดจริงๆ T_T

เข้าไปด้วยความไม่คาดหวัง เพราะรู้ว่าเป็นพวกของโบราณๆ กรีกโรมัน
ซึ่งคิดผิดไปเสียสนิท เพราะมันเป็นมิวเซียมที่เจ๋งมากๆ ด้วยตัวงาน การจัดวาง composition
และ lighting design ที่นี่สุดยอดแล้ว ..​เงยหน้าไปดูเพดานก็เข้าใจได้ว่าทำไมมันจัดไฟได้สวยขนาดนี้วะ .. !!!
พี่เราบอกว่าที่นี่มี lighting designer แบบ in house ด้วย
ก็เลยไม่น่าแปลกที่ไฟที่นี่ถึงดูโดดเด่นพอๆ กับตัวงานอย่างมาก ..

MET เป็นมิวเซียมแบบ universal คือมีเรื่องราวของทุกทวีป แถมงาน​ Modern Art
ที่มันก็คล้ายๆ MOMA อยู่ เพียงแต่คนละ curator เท่านั้นล่ะ
เพราะที่นี่มีงานฉลามยักษ์ถูกหั่นอันโด่งดังของ Damien Hirst
(อันนี้หาไม่เจอแฮะ แต่พี่บอกมา)

งานที่ MET ส่วนใหญ่มีความสามารถสมบูรณ์ค่อนข้างสูง
ยิ่งได้ไฟส่องตรงตามองศา  ยิ่งเพิ่มความงามเป็นหลายเท่า
และทุกงานก็มีคำบรรยายติดให้อ่านง่ายอย่างดี -_-”

ด้วยความที่มิวเซียมมันใหญ่โคตร เลยสามารถเดินดูงานได้อย่างไม่อึดอัด และมีที่เหลือพอจะเล่นอะไรกับมิวเซียมได้อีกเยอะแยะ  เช่นโซน decorative art ของยุโรปก็จะมีการจำลองห้องของวังหรือโรงแรมในฝรั่งเศสมาอยู่ที่นี่จริงๆ  และอีกเช่นเคย ร่วมกับการจัดไฟระดับโปร .. เลยยิ่งทำให้ห้องดูบรรยายกาศเหมือนจริงมาก ..

เสียดายวันนี้เดินได้ยังไม่ถึง 1/2 ของมิวเซียมเลย ไม่รู้จะต้องใช้เวลาทั้งหมดเท่าไร สงสัยจะต้องไปตั้งแต่มันเปิดและอยู่ทั้งวัน …เฮ้อ!

จริงๆ เราก็ว่าได้ไปเยี่ยมมิวเซียมมาหลายที่แล้วนะ
แต่ที่ MET นี่มันสุดยอดแล้วจริงๆ วะ 55 (ย้ำอีกที)
คือตอนอยู่เบอร์ลินก็ไม่ค่อยชอบดูงานโบราณเท่าไร แต่พอที่นี่กลายเป็นยิ่งดูยิ่งสนุก ยิ่งอยากรู้
และของมันก็เยอะมากจริงๆ จนนึกว่าขนของกรีกหรือโรมันมาทั้งประเทศเลยรึไงเนี่ย !!

ออกมาเจอคุณอินเดียแดงนั่งขายของชนเผ่าอยู่ข้างนอก
เห็นแล้วอดรู้สึกเศร้าแทนไม่ได้ เพราะข้างในก็มีงานของอินเดียแดงอยูจำนวนหนึ่งทีเดียว ..
นี่เค้าจะต้องจ่ายเงินเพื่อขอเข้าไปดูสมบัติของบรรพบุรุษที่โดนรังแกใช่ไม๊เนี่ย !!
ยังไงก็ตาม เดี๋ยวได้เจอกันเร็วๆ นี้อีกแน่นอน MET !

ปล.เหมือนจะอยากพูดอะไรอีกสักเรื่อง แต่ลืมทุกทีเลยแฮะ !

ปล2.มีคนเตือนมาบอกว่า ลืมเขียนเรื่องกินนิ
คือแบบว่า เริ่มขี้เกียจแล้วไง 55

วันนี้ก็ข้าวเย็นไปกินราเม็งที่ร้าน sategaya ราเม็งน้ำซุปเกลือรสชาติประมาณบะหมี่หมูแดงเมืองไทยโคตรๆ
แล้วต่อด้วยไอติมที่พี่บอกว่าเพื่อนแนะนำมา ชื่อร้านอะไรวะ -_-” van….meen !!

อ๋อ ส่วนเมื่อวานทำกับข้าวกินที่บ้าน แต่กลางวันเดินไปเจอร้าน mrs.field โดยบังเอิญ ทำไมมันไม่อร่อยเหมือนเดิมแล้วอะ -_-”

ว่าแต่พรุ่งนี้กินไรดีน้อ??

นั่นล่ะ วันนี้ก็เริ่มต้นด้วยการนั่งรถไปหาน้าที่เมือง Weschester ซึ่งอยู่ห่างจาก manhattan ไปประมาณ 1 ชม.
ก็ไกลอยู่เหมือนกันนะ แต่ออกไปนิดเดียวก็เห็นเป็นธรรมชาติ ป่าเขาลำเนาไพรเลย  คล้ายๆ กับนั่งรถออกเบอร์ลินไปแป๊ปนึงก็จะเจอ Grünewald  ประมาณนั้น

กลางวันนี้ก็ได้ลาภปากไปกินสักทีนึง เป็นบุฟเฟ่ต์ สไตล์อเมริกัน
กินอิ่มจนพุงกางจริงๆ แม้แต่ขนมก็ไม่อยากจะยกช้อนขึ้นมาแตะ
คิดแล้วก็เสียดาย -_-”

ปกติเราเป็นคนอคติกับการกินบุฟเฟ่ต์หลังจากเคยมีประสบการณ์โดนพ่อด่าสมัยเด็กๆ
ที่ตักมาเยอะมากจนกินไม่หมด .. เลยไม่เคยรู้สึกดีกับการกินบุฟเฟ่ต์เท่าไร
คือมันไม่ใช่กินเยอะเพื่อให้อร่อย แต่เป็นกินเยอะๆ จะได้คุ้มๆ …
สรุปแล้วก็อาจจะมีปัญหากระเพาะครากตามมาทีหลังได้

ว่าแล้วกินอิ่มก็ขอสักงีบบนรถ
ก่อนกลับบ้านก็แวะไปย่าน queen ..
เราว่าที่นี่น่าสนใจดีไม่แพ้ย่านอื่น โดยเฉพาะดง Elmherst เป็นที่ๆ คนเอเชียมาอยู่กันเยอะมากไม่แพ้ chinatown
ที่นี่มีร้านไทยเยอะ รวมไปถึงซุปเปอร์ฯแบบจีน ไทย ฮ่องกง อินเดีย ฯลฯ
เรียกง่ายๆ ว่า  “little asia” ก็คงดี

ซุปเปอร์ฯที่นี่ไม่ใช่เล็กๆ เลยดีเดียว ประมาณว่า ขนตลาดสดมาไว้ที่นี่เลยก็ว่าได้ ผักก็มีให้เลือกสรรซะจนงง
ว่านี่มันประเทศอะไรกันแน่วะ .. ทำไมมันถึงมีผัก(เกือบ)ทุกอย่าง แถมยังราคาไม่ต่างกันมากอีก -_-”

หมดจาก shopping ก็กลับบ้าน แล้วพี่ก็รีบลากไปซื้อรองเท้าที่
caroll garden ต่อ .. อีกย่านฮิปบนฝั่ง brooklyn ที่เราว่าดูเดินง่ายกว่า Williamsburg เยอะ
เพราะร้านค้าไม่กระจัดกระจาย แต่จะไม่ได้บรรยากาศ(สาว)โรงงาน เท่านั้นเอง

และสุดท้ายของวันอาทิตย์อีกเช่นเคย ก็ไปกินข้าวบ้านเพื่อนพี่
จบ..กลับบ้าน

ปล.นี่มันผ่านไป 1 อาทิตย์แล้วเหรอเนี่ย เร็วโคตรเลย..รู้สึกยังไม่ค่อยได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยแฮะ นอกจากหลงทาง

55 มีคนพาเดินนี่มันสบายจริงๆ แต่มันก็กลายเป็นว่า จำอะไรไม่ค่อยได้เลยแฮะ
นั่งรถไปลง metropolitan ขึ้นมาเจอเค้ากำลังอวดรถโบราณกันเต็มใต้ทางด่วน
คนที่มาส่วนใหญ่ก็ดูเป็นแนว  hardcore แบบแฟนๆ harley davidson ประมาณนั้น

แล้วก็เดินมั่วๆ ทะลุไปออกแถวๆ bedford ave ถนนยอดฮิตวัยรุ่นแถวนั้น
พี่เล่าว่าแถวนี้เป็นส่วนขยายมาจาก manhattan
หลังจากฝั่ง east side เต็มและแพงหมดแล้ว คนก็เลยเริ่มย้ายๆ มาแถวนี้
เพราะว่านั่งรถไฟไม่กี่ป้าย ก็ถึง union square แล้ว

สวยกว่า ต้นไม้เยอะกว่า ไม่ค่อยมีตึกสูงเท่าไร .. แค่นี้เป็นเราก็เลือกมาอยู่แล้วล่ะ
แต่ตอนนี้ความเจริญเข้ามาเยอะ บ้านแถบนี้ก็ได้ข่าวว่าแพงขึ้น และมีคอนโดฯใหม่ๆ ผุดขึ้นเยอะเช่นกัน ..​ย่านต่อไปจะเป็นที่ไหนนะเนี่ย ..​:P (เอ๊ะ! อาจจะเป็น harlem ก็ได้ )

เดินร้านนู้น ทะลุร้านนี้  แต่ส่วนใหญ่จะเป็นร้านอุปกรณ์เครื่องครัวและของแต่งบ้าน
มีร้านน่ารักเต็มไปหมด ไว้หนีพี่มาเที่ยวใหม่ 55

เดินฝั่งนี้เสร็จก็นั่งรถไฟข้ามไปลง 1ave หรือแถวๆ east village
ที่เราว่ามันเหมือนสยามแสควร์เลยแฮะ
ร้าน boutique ผสมกับ gallery เล็กๆ เต็มไปหมด
แต่คนละสไตล์กับฝั่งนู้น ซึ่งเป็นโรงงาน/โกดังเก่ามาทำเก่า
ส่วนฝั่งนี้เป็นตึกเก่ามาทำเก่าผสมใหม่

ตั้งแต่มานี่ได้กินขนมไม่หยุดหย่อนเลยแต่ละวัน
และไม่แปลกใจที่ใครบอกว่ามาเมกาต้องอ้วนแน่นอน ..
แหม! เสียดาย ลืมชั่งนน.ก่อนมา จะได้เปรียบเทียบได้ 55

เดินผ่าน new museum  ถ. bowery ที่สร้างโดยสถาปนิกกลุ่ม sanaa จากญี่ปุ่น
(มีหนังสือขายอยู่ที่ kinokuniya) งานที่นี่เค้าว่าเป็นแนวๆ ps1
แต่ตึกน่ารักโคตร .. เหมือนเป็นลังตั้งเรียงเป๋ไปมา .. โดยสลับให้แสงส่องลงมาถึงตึกข้างล่าง
ส่วนข้างหน้าถ้าตอนกลางคืนจะมีงาน media installation ไฟวิ่งๆ ..

เดินวนๆ แถวนั้นและก็สุดท้ายไปกินข้าวที่ร้านอาหารอิตาเลี่ยนที่ซ่อนตัวอยู่ในมุมเล็กๆ ของ china town
ซึ่งก็ไม่เข้าใจว่ามาหาเจอกันได้ไงวะเนี่ย !   ร้านบรรยากาศดีมาก .. เหมาะแกการสังสรร
แต่ถ้ามาคนเดียวคงเหงาน่าดู

ก ินจนง่วง .. และก็ได้เวลากลับบ้าน!

ฝนก็ตก ..นอนกลิ้งไปกลิ้งมาดูวิวนิวยอร์คอยู่บ้านนี่ล่ะ

วันนี้ขอเสนอ MAD หรือ Museum of art and design
ตึกหรูหราแต่ไม่มีป้ายเด่นชัดว่ามันคือ museum หลอกให้เราเดินวนรอบอนุสาวรีย์อยู่รอบ
เดินมั่วไป Lincoln Center อีกรอบ .. 55 ไม่ค่อยเกี่ยวกันเลยเนอะ
แต่สุดท้ายก็ได้ ไปเจอร้านหนังสือดอกหญ้า ..เอ้ย Barn and Noble สาขาใหญ่โคตรติดๆ กับ Central Park  (ขอโทษที นอกเรื่องไปหน่อย)

งานที่  MAD ส่วนใหญ่เป็นงาน Product Design
งานประจำเจ๋งๆ ก็มี Object Factory เป็นงานโชว์เซรามิคแนวร่วมสมัยถึงล้ำสมัย ..
ซึ่งเราว่าอันนี้ดูจะเป็น highlight ที่สุดแล้วล่ะ
นอกนั้นก็มีงานพิเศษอีกงานของคุณ Klaus Moje ศิลปินชาวเยอรมันแต่ไปดังที่ออสเตรเลีย
ทำเกี่ยวกับพวกหลอมแผ่นแก้วให้เป็นลวดลาย เป็นจาน ชาม อะไรก็ว่าไป ..

วิธิีทำดูน่าสนใจดี .. แบบต้องตัดแก้วเป็นแผ่นยาวๆ กว้าง 1 cm แล้วเรียงสลับไปสลับมา แล้วเข้าไปอบให้มันติดกัน  เอามาตัดปะใหม่ แนวๆ collage แล้วก็ไปอบให้ติดกันอีกที แล้วค่อยตัดให้เป็นรูปจาน ..

นอกนั้นก็ดูเป็นพวกงานเครื่องประดับที่เราไม่ค่อยจะสนใจเท่าไร ..

เสร็จแล้วก็เลยเดินออกมั่วไป ทะลุ Time Square
นักท่องเที่ยวเยอะโคตรๆ ! ตรงหัวมุมมีร้าน M&M และฝั่งตรงข้ามเป็น Hershey

ร้าน M&M นี่สุดยอดหลอกเด็กและผู้ใหญ่อย่างเราได้ง่ายๆ เลย .. เข้าไปนี่ยิ่งกว่าร้าน Disney ตรง 5th อีก .. แม้ว่าสินค้าหลอกเด็กมันจะทำไม่ถูกใจเราเท่าไร แต่ถ้าได้เห็น แท่งpalette M &M สีต่างๆ ร่วม 30 สี(แม้ว่ามันจะรสชาติเดียวกันก็เหอะ) .. เป็นใครก็ยอม

อิ่มจากสีแล้วก็เดินมั่วๆ ไป มั่วๆ มา .. เลยแวะไป  B&H VIDEO  ร้านอุปกรณ์กล้องและฯลฯชื่อดังและใหญ่โคตร …ไม่น่าเข้าไปเลย  โดนดูดตังค์ไปเยอะโคตร T_T

วนกลับมาแถว time square อีกรอบ เพื่อไป Kinokuniya แล้วก็จมปลักอยู่นาน
รอพี่มารับ (55 เหมือนเด็กอนุบาลเลยเนอะ ) เพราะว่าวันนี้ต้องติดสอยห้อยตามพี่ไปกินอาหารเกาหลีกับกลุ่มเพื่อนพี่ … ไม่ว่าจะกินกี่ที เราก็ยังไม่ค่อยรู้สึกอาหารเกาหลีนี่มันอร่อยโคตรเลยแฮะ .. คือมันก็อร่อย แต่ถ้าให้เลือก ขอกินอาหารไทยดีกว่า

ปล.ช่วงหลังเลิกงาน ตอน summer มีวงดนตรี jazz มาเล่น chillๆ ที่ byant park ตรงข้าม Kinokuniya เลย .. เล่นเจ๋งดีแถวให้ดูฟรีด้วย ..ไว้เดี๋ยวไปชิวใหม่