วันนี้ทำมันอยู่อย่างเดียวเลยจริงๆ
คือไปช่วยทาสีบ้านที่ bronx  กับโครงการ  Habitat for Humanity
เพิ่งรู้ตัวว่าแก่ก็ตอนที่ทาสีเสร็จทำไมเรารู้สึกปวดเมื่อยยังงี้วะ
โครงการนี้เป็นโครงการไปช่วยทำบ้านให้คนที่มีรายได้ต่ำสามารถเช่าได้ในราคาถูก
และก็นะ ย่าน bronx ถ้าไม่ได้มาช่วยยังงี้ ก็คงไม่รู้จะมายังไง
เพราะแค่นี้ติดรถเพื่อนพี่ไปด้วย ยังร่วมชม.กว่าจะไปถึงสถานที่
และอีกอย่าง มันก็ยังเป็น zone อันตรายอยู่น่ะ
บ้านที่ทำเป็นประมาณอาคารอยู่อาศัยขนาด 7 ชั้น
พวกเรา(คือ office พี่และเพื่อนๆ ทั้งหมดประมาณ 15 ชีวิต) ก็ต้องช่วยกันไปทาสีระเบียงบ้าน
ตามชั้นต่างๆ  …
ฟังดูเหมือนน้อยเลยเนอะ แค่ระเบียงบ้าน แต่ต้องทาทั้งวัน ..มันก็ยังเสร็จไม่หมดเลยล่ะมั้งเนี่ย -_-”
เข้ากะกันตั้งแต่ 9 โมงถึงบ่าย 3  เรา พี่และอีก 3-4 คนต้องไปทาบนดาดฟ้า
และวันนี้แดดเปรี้ยง ร้อนโคตร ไม่มีครีมกันแดด -_-”
ยืนทาสี แปะเทปกาว แค่เนี่ย แต่เหนื่อยโคตรๆ .. !!!
คือถ้าแค่ทาสีมันไม่เท่าไร แต่ต้องเอาพลาสติกมารองสีเวลาทาช่วงที่ลมพัดแรงๆ  มีฝุ่นโฟม และแดดส่องมาเปรี้ยงๆ นี่ …เฮ้อ!
ตอนเช้ายังไม่เท่าไร แต่หลังเที่ยงนี่ .. ขอหนีไปอู้ในร่มเป็นพักๆ [...]

อยู่มา 4 วันแล้ว วันนี้ก็ยังหลงอีกเช่นเคย
ทำไมการหาทางลง subway นี่มันยากเย็นเช่นนี้เนี่ย !
จากที่ตอนแรกว่าจะได้ไปถึง guggenheim แต่เช้า จะได้ไม่ต้องต่อแถวยาวเลยกลายเป็นว่า
นั่งรถพลาดไป WTC ก่อน .. ไปดู site ก่อสร้างสักเล็กน้อยแล้วค่อยเดินมาต่อ subway ไป museum .. แต่ดันนั่งสายผิด แบบที่ไม่จอดทุกป้าย เลยขี้เกียจนั่งย้อน แต่ใช้เดินเอา..
ซึ่งกว่าจะเดินถึง museum ก็หลงไปอยู่เกือบๆ harlem ซะนาน …
ในที่สุดเราก็พยายามเดินตั้งหลักมาถนนเลียบ central park ก่อน
แล้วค่อยเดินตรงลงมา .. กะว่ายังไงก็เจอ
และแล้วก็เลยโดนสกัดโดย Cooper Hewitt Museum ซะก่อน
ที่นี่ดูจะเป็นต้นแบบของ TCDC ที่เมืองไทยเลยที่เดียว ..
ที่เน้นการนำ design ไปประยุกต์ให้เกิดประโยชน์แก่สังคม
ตอนนี้มีงาน Felt(ไอ้ผ้าสักหลาดขนสัตว์ว่าไปทำอะไรได้บ้าง และกว่าจะได้มามันต้องทำยังไง)
(ดูจาก vdo  แล้ว ผ้านี่น่าจะมีถิ่นมาจากมองโกลเลีย ..วิธีทำสมัยก่อนนี่โคตรยาก ต้องเอาขนแกะมาวางเรียงๆ ทับๆ กันบนผ้ายาง [...]

และแล้วก็ถึงวันที่ต้องฉายเดียวสักที
วันนี้กะว่าจะไปเริ่มที่williamsburg ย่านฮิปๆ แถว brooklyn
กว่าจะได้ย่างกรายออกจากบ้านก็ร่วมเที่ยงเข้าไปแล้ว
อากาศร้อนโคตร ยิ่งพระอาทิตย์อยู่ตรงหัวขนาดนี้ คงไม่ต้องพูดถึง
นั่งรถ subway ไปลง Metropolitan และกะว่าค่อยเดินเอาเพราะดูจากแผนที่มันไม่ไกลเท่าไร
แต่เดินเท่าไรๆ มันก็ไม่ถึงสักที -_-”
(พอเล่าให้พี่ฟัง..พี่บอกว่า แผนที่ ny มันทำไม่เป็นสัดส่วน
จริงๆ  brooklyn มันใหญ่กว่า เกาะแมนฮัตตันมาก แต่ว่าต้องย่อส่วนลงให้ขนาดใกล้เคียงกัน ไม่งั้นมันมีลงแผนที่ไม่หมด -_-”…มิน่า มันไม่เห็นมีอัตราส่วนเขียนต่อท้ายไว้ด้วย !!
ก่อนหน้านี้ก็เคยได้ฟังเรื่องแผนที่ subway ny ช่วงแรกจะเลียนแบบ underground ที่ london พยายามลด ถอน ตกแต่งแผนที่ให้ดูหรูอย่างที่โน้น แต่สุดท้ายก็ไม่ work เพราะคนใช้บ่นว่ามีปัญหาเรื่องการนำไปใช้ และสัดส่วนไม่ตรงนี่ล่ะ )
ว่าแล้วพอไปถึง williamsburg ก็พยายามเดินตามซอยเล็กๆ .. เอ้ ! มีแต่บ้านคน  กับร้านเฟอร์นิเจอร์ vintage .. ร้านส่วนใหญ่ก็ดูจะปิดๆ อยู่ ..ยิ่งตาม Bedford ave. ถ.สายหลักแถวนี้ก็ดูเงียบเชียว  เปิดแต่พวกร้านอาหาร ..ร้านอื่นๆ ไม่เห็นเปิด
บวกกับแดดยิ่งร้อนขึ้นเรื่อยๆ [...]

เริ่มจะรู้ชะตากรรมตัวเองแล้วแฮะ ว่ากลับไปคงไม่พ้นน้ำหนักขึ้นแน่นอน
หลังจากผ่านไป 2 วันก็เริ่มทัวร์กินตลอด !!
ก่อนเริ่มทัวร์กิน วันนี้ก็นั่งรถเมล์ไปทำกิจกรรมมีสาระก่อน
เริ่มต้นด้วย PS1 หรือมิวเซียมน้องๆ ของ MOMA นี่เอง(ตั้งอยู่ที่ queen)
PS ย่อมาจาก public school คือเป็นโรงเรียนเก่าแล้วมาทำเป็นมิวเซียม(เก่าแต่ดูขลังดีนะ)
ที่เป็นน้องๆของ MOMA ก็เพราะว่างานที่นี่เป็นแนว indie แต่ไม่อยากทำ production ใหญ่อย่าง MOMA ก็เลยมาอยู่ในมิวเซียมทางเลือกนี่เอง
ที่นี่มีจุดเด่นคือมีลานข้างหน้ามิวเซียมให้ warm up ก่อนเข้าไปดูงานข้างใน
และไอ้ลาน warm up เนี่ยล่ะ ก็จะเป็นเหมือนสนามเด็กเล่นให้สถาปนิกมาออกแบบใน theme ที่แตกต่างกันออกไป
(ตอนที่ไปดูนี่มี theme ว่า “recycle” ก็จะเป็นแนวใช้ประมาณใบสนมาร้อยรวมกันให้เป็นประมาณหลังคามุงจาก แล้วนำไปวางบนอลูมิเนียม recycle ที่ทักเป็นตาข่ายอีกที)
งานข้างในตอนนี้เป็นแนว media art ซะส่วนใหญ่ และบางงานก็ซ่อนอยู่ในมุมที่นึกไม่ถึง เช่น มีจอโชว์งานติดอยู่ที่พื้นขนาด 1 นิ้ว … ซึ่งใครจะไปเห็นมันวะเนี่ย ..ถ้าพี่ไม่บอก ก็คงไม่รู้ !
แต่ด้วยบรรยากาศสภาพแวดล้อมและสไตล์งาน มันดูเข้ากันได้อย่างดีที่เดียวล่ะ [...]

และแล้ววันนี้แอ้ปเปิ้ลก็ไม่ยอมอาบแดด แต่เป็นแอ้ปเปิ้ล แฉะๆ ชื้นๆ แทน
เริ่มเช้ามา ก็ออกไปเดินเล่นตลาดมือสองแถวบ้านก่อนเลย
วันนี้คนมาไม่เยอะเท่าไรเพราะฝนทำท่าจะตกและมันก็ยังเช้าทีเดียวล่ะ
ของที่ขายดูเป็นแนวโคตรจะวินเท้จ  วินเทจ …
แต่ไม่เหมือนแนวเยอรมัน  อันนี้คือดูเป็นแนวแม่บ้านน่ารักๆ ยังไงไม่รู้แฮะ
ร้านน้อยเดินได้แป๊ปเดียว พี่เราเลยพาไปตลาดชาวนาที่อยู่ข้างๆ กันแทน
ตลาดชาวนาคือเป็นโครงการประมาณสนับสนุนให้ชาวนา
มีพื้นขายของให้กับผู้บริโภคโดยตรง
เราว่ามันก็เป็นแนวประมาณ slowfood  แบบจะมีมะเขือเทศพันธุ์แปลกๆ
หน้าตาดูไม่ปกติ  สีประหลาดๆ แครอท 3 ขา 5 ขา อะไรประมาณนั้น ..
zuchini ใหญ่ยักษ์  แตงกวาบูดๆ เบี้ยวๆ
ทั้งหมดนี้ที่ว่าไม่ได้เป็นผลจากการตัดต่อพันธุกรรม เพราะถ้าตัดต่อแล้ว
จะเป็นอย่างมะเขือเทศลูกกลมสวยงาม อย่างที่เรากินอยู่ทุกวันนี่เอง .. .
หน้านี้เป็นหน้ามะเขือเทศ เลยมีให้เลือกเยอะเป็นพิเศษ  สีขาว สีเหลือง สีม่วงดูช้ำใน
รสชาติก็ .. เพิ่งชิมไปอันเดียวเอง.. มันก็รสชาติสดและมีรสผักกว่ามะเขือเทศที่กินอยู่ทั่วไปนะ
..แหะแหะ ไม่รู้จะบรรยายยังไงดีแฮะ
เพราะปกติอยู่เยอรมันก็กินมะเขือเทศตามราคา ..อันไหนถูกสุด เรากิน ว่างั้นเถอะ
หลังจากนั้นก็ไปเดินตามล่าหาของกินกันต่อที่ย่าน  Chelsea อยู่ฝั่ง manhattan
ขึ้นจาก u-bahn มาไม่ทันไร ก็เจอร้านเอแคลร์ patisserie Claud สกัดก่อนเลย
เพราะพี่มาโฆษณาว่าร้านนี้เอแคลร์อร่อยที่สุดใน ny
เดินต่อไปเรื่อยๆ ก็จะผ่านย่าน [...]

ในที่สุดก็ได้มาเหยียบถึงแกนแอปเปิ้ลจริงๆ สักที !
หลังจากไปแวะจอดรอที่  Heathrow มาร่วม 5 ชม.
มันช่างเป็นสนามบินที่เหมาะกับการแวะจอดจริงๆ เพราะดูมีกิจกรรมให้ทำเยอะโคตรๆ
ไปเห็นแว้ปแรก นึกว่าอยู่ foodcourt เมืองไทยซะอีก !
แถมของกินก็ไม่ได้แพงตามประสาสนามบินอย่างที่คิด
กว่าจะมาถึงนิวยอร์ค รถเมล์เอ้ยเครื่องบินก็วนไปวนมารอบๆเกาะนิวยอร์ค(รึเปล่าวะ)
อยู่หลายรอบ เนื่องจาก delay ไปชม.กว่า ! ..
คุณผู้โดยสารข้างๆ ก็ตัวใหญ่เหลือเกิน  เราก็เลยได้แต่นั่งตัวลีบๆ ติดข้างฝา
เสียแต่ว่าหล่อนะเนี่ย เลยพอให้อภัยได้บ้าง
และแล้วพี่น้องไม่ได้เจอกัน 2 ปีก็ได้กลับมาเจอกันอีกที
55 เหมือนหนังน้ำเน่าไม๊นะ !
อากาศที่นี่ร้อนคล้ายกรุงเทพฯ แบบร้อนเปียกๆ
หลังจากเจอร้อนแห้งๆ แบบยุโรปมาหลายปี
บรรยากาศ 2 ข้างทางจากสนามบินกลับบ้านรู้สึกเหมือนอยู่
แถวคลองเตย หรือเพชรบุรีตัดใหม่ยังไงไม่รู้แฮะ
เอาเป็นว่าตอนนี้ 6 โมงเช้าของเยอรมันแล้ว ยังไม่ได้นอนเลยแฮะ -_-”
แถมยังเพิ่งกินข้าวต้มรอบดึกไป
ยังกับไปเที่ยวกลางคืนแล้วกลับมาหาอะไรกินต่อเลยนะเนี่ย ?
เดี๋ยวพรุ่งนี้คอยดูกันว่าแอ้ปเปิ้ลตอนอาบแดดมันเป็นยังไงกัน !!
ปล.จะพยายามเขียนทุกวันดีกว่า เนอะ
ไหนๆ ก็กว่าจะได้มา มันช่างยากเย็นเหลือเกิน