Archive for the 'Read' Category

ไทยปรับเวลาใหม่ บังคับใช้ 23 ส.ค. !!

Tuesday, August 12th, 2008

ขออนุญาตแก้ข่าว !!!
ตามที่มีข่าว เรื่อง การปรับเวลาประเทศไทย ให้เร็วกว่าเวลาปัจจุบัน 30 นาที ไม่เป็นความจริง สถาบันมาตรวิทยาแห่งชาติ ขอเรียนให้ทราบว่า สถาบันฯ มีหน้าที่จัดทำและรักษาเวลามาตรฐานตามระบบสากล และให้บริการถ่ายทอดเวลามาตรฐานโดยการปรับเทียบเวลามาตรฐาน เพื่อให้ผู้ที่ต้องการมีเวลาที่ถูกต้องเที่ยงตรงสามารถนำไปใช้ได้ ไม่ได้เป็นการปรับแก้เวลา หรือปรับเปลี่ยนเวลาใดๆทั้งสิ้น ตามที่เป็นข่าว
สถาบันมาตรวิทยาแห่งชาติ
ปล.ขอบคุณเพื่อนๆที่มาให้ข่าวสาร
และขออภัยที่ไม่ได้เช็คข่าวล่วงหน้า

ไทยปรับเวลาใหม่ ให้ตรงกันทั่วประเทศ บังคับใช้ 23 ส.ค.
จากความเหลื่อมล้ำทางเวลาของไทย จนทำให้ไม่เป็นมาตรฐาน
สถาบันมาตรวิทยากระทรวงวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี
จึงดำเนินการปรับเปลี่ยนเวลาของไทยใหม่ทั่วประเทศ
เพื่อให้ถูกต้องแม่นยำตามหลักสากล
โดยจะทำการปรับเวลาประเทศไทยให้เร็วกว่าเวลาปัจจุบัน 30 นาที
ตัวอย ่าง ปัจจุบันเวลา 8:30 น.จะต้องปรับเป็น 8:00 น.
เพราะฉะนั้นประชาชนชาวไทยทั้งประเทศจะต้องตื่นเร็วกว่าปกติ 30 นาที
เพื่อรักษาสภาพการดำเนินชีวิตให้เหมือนเดิมปกติ
ก่อนที่จะมีการปรับเวลา โดยมีผลบังคับใช้ในวันที่ 23 สิงหาคมนี้
โดยกำหนดให้ผู้ประกอบ 4 ประเภท ดังนี้
1. ผู้ ประกอบกิจการโทรคมนาคมและกิจการกระจายภาพและเสียง
อาทิ ผู้ให้บริการโทรศัพท์ขั้นพื้นฐาน [...]

ช่างคิด

Saturday, May 17th, 2008

เปิดไปเจอ blog พูดถึงเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้มา
อ่านแล้วรู้สึกดีที่ได้อ่าน
ปล.ตอนที่เอามาเป็นของคุณต่อ ธนญชัย ศรศรีวิชัย แห่ง phoenomena

ผมเป็นคนทำงานโฆษณา ผมคือผู้กำกับหนังโฆษณาอันดับหนึ่งของโลก
ผมรักงาน ผมชอบทำงาน
หลายคนพูดว่าผมเป็นคนเก่ง
แต่คุณรู้ไหมว่า เมื่อหลายปีที่แล้ว ผมรู้สึกว่าผมเป็นอะไร
ผมรู้สึกว่าผมเป็นแค่…
ขี้หมาก้อนเล็กๆก้อนหนึ่ง ที่อยู่บนพื้นคอนกรีต
ตอนผมอายุ25 ผมเริ่มทำงานโฆษณา
ยิ่งทำ ยิ่งรู้ ยิ่งเห็น ยิ่งศึกษา
ผมก็พบว่าแท้ที่จริงแล้ว
โฆษณาก็คือ เครื่องมือตัวหนึ่งที่จะสร้างผลกำไรให้กับบริษัทของลูกค้า
ทำเงินให้เยอะๆสร้างความมั่งคั่งให้ลูกค้าเยอะๆเพราะลูกค้าคือพระเจ้า
หลายคนพูดว่า โฆษณาที่ดีคือโฆษณาที่ต้องขายของ
และถ้าทุกคนคิดแบบนั้น
งานโฆษณามันก็มีค่าแค่…
ขี้หมาก้อนเล็กๆแห้งๆก้อนหนึ่ง ที่อยู่บนพื้นคอนกรีต
ครับ ในตอนนั้น ผมรู้สึกว่าผมเป็นคนที่ไม่มีค่าอะไรเลย
เพราะสิ่งที่ผมทำก็คือ
ทำหนังเท่ๆ อาร์ตๆ ตัวแสดงดูดีมีชาติตระกูล
ทำให้แบรนด์หรือสินค้านั้น สวยทันสมัย มีรสนิยม ไฮโซ
ทำให้ผู้บริโภคดูแล้วอยากได้ อยากมี อยากเท่ อยากเป็นแบบในโฆษณา
ยิ่งทำเท่าไหร่ ผมยิ่งก็รู้สึกว่าผมเป็นก้อนขี้หมาก้อนหนึ่ง
ยิ่งทำก็ยิ่งเหม็นตัวเอง
จนกระทั่งวันหนึ่งผมก็รู้ว่า
ขี้หมาอย่างผม จะหายเหม็นได้อย่างไร
ตอนนั้น ผมอายุ 29
ผมทำหนังเรื่องหนึ่ง
สินค้าคือ ธนาคารเอเชีย
เรื่องราวก็คือ
เด็กเวรๆคนหนึ่งเลี้ยงปลาทอง
ยิ่งเลี้ยง แม่ก็ยิ่งบ่น
เลี้ยงทำไมปลาทอง เลี้ยงปลาทูดีกว่า มันยังจะกินได้
การบ้านก็ไม่สนใจ
เวลากินข้าว เด็กคนนั้นก็เฝ้าดูแต่ปลาทอง
เมื่อเวลาผ่านไป ปลาทองก็เพิ่มปริมาณขึ้นเรื่อยๆ
แล้ววันหนึ่ง
เด็กคนนั้นก็เอาปลาทองที่มีอยู่ ออกขาย
เพื่อเอาเงินมาให้แม่
ครับ มันไม่ได้เป็นหนังที่ดีอะไรมาก
ได้รางวัลหรือเปล่า ผมก็จำไม่ได้
แต่ที่ผมจำได้แม่นก็คือ
เช้าวันหนึ่งผมดูรายการบ้านเลขที่5 ทางช่อง5
พิธีกรสัมภาษณ์เด็กคนหนึ่งที่ทำเวบไซต์จนโด่งดัง
ทำเงินได้มากมาย
โดยรายได้ทั้งหมด เด็กคนนั้นนำมามอบให้แม่
พิธีกรถามว่า เขาได้แรงบันดาลใจมาจากอะไร
เด็กคนนั้นตอบว่า
เขาได้รับแรงบันดาลใจมาจากหนังปลาทองของธนาคารเอเชีย
ในวันนั้นเอง ผมภูมิใจมากและดีใจมาก
ที่ดีใจไม่ใช่เพราะว่า ผมกลายร่างจากขี้หมา กลายเป็นทอง
เปล่าครับ อย่าเข้าใจผิด
ผมยังคงเป็นขี้หมาก้อนเล็กๆ เหม็นๆเหมือนเดิม
แต่ผมรู้วิธีแล้วว่า จะทำอย่างไร
ให้ขี้หมาก้อนเล็กๆแห้งๆที่อยู่บนพื้นคอนกรีตอย่างผมนั้นหายเหม็น
วิธีการง่ายนิดเดียว
เราก็แค่ย้ายขี้หมาก้อนนั้นไปวางบนสนามหญ้า
แทนที่จะวางบนพื้นคอนกรีต
เมื่อขี้หมาอยู่บนสนามหญ้า
มันจะเป็นมากกว่าขี้หมา
มันกลายเป็นปุ๋ย กลายเป็นสิ่งที่มีประโยชน์ให้กับสิ่งที่อยู่รอบๆตัวมัน
ดินได้ประโยชน์ จุลินทรีย์ในดินได้ประโยชน์
ต้นไม้ [...]

ลาก่อนโทรเลข

Sunday, March 23rd, 2008

ไปรษณีย์กลางบางรักเตรียมจัดงานอำลาโทรเลข
ระหว่างวันที่ 20-30 เมษายน
ซึ่งเป็นช่วงอาทิตย์สุดท้ายของการให้บริการโทรเลข
ก่อนที่จะปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ
ในวันที่ 1 พฤษภาคม 2551
ไม่เคยมีโอกาสได้รับโทรเลขเลยแฮะ
มีแต่เคยตามพ่อตอนสมัยเด็กๆ เข้าไปดูเค้าทำงานส่งโทรเลขกัน -_-”
จำได้แต่ว่าเป็นกระดาษยาวๆ ขนาดประมาณ 1 cm
สีเหลือง สีชมพู วางเกะกะทั่วห้องเต็มไปหมด ..
จำได้เลาๆ ว่าอยากจะขอมาเล่นเป็นกระเป๋ารถเมล์มาก
แต่ด้วยความอายเลยไม่ได้เอ่ยปาก ..
(เอ๊ะ! หรือขอมาแล้วแต่ลืมวะ -_-”)
ก่อนที่มันจะผ่านไปตามอายุขัยของเทคโนโลยี
อยากได้รับโทรเลขสักฉบับแฮะ
….”ใครก็ได้ ส่งมาให้ที !!!!”
จุดประกาย : โทรเลขจ๋า…ลาก่อน

ทำไมร้านตัดผมต้องมีเสาสีแดง ขาว น้ำเงิน ??

Sunday, March 23rd, 2008

รักชาติเหรอ ??
ก็ไม่น่าจะใช่ เพราะหลายชาติก็ใช้สัญลักษณ์แบบเดียวกัน -_-”
เนเธอร์แลนด์ ฝรั่งเศส ก็แดง ขาว น้ำเงิน เหมือนกันไทย

งั้นทำไมล่ะ ??
PingMag – The Tokyo-based magazine about “Design and Making Things” » Archive » An Animated Ad Pillar In Red And Blue: The Barber’s Pole

555

Saturday, March 1st, 2008

สมัยเด็กๆ เราว่า…
เด็กผู้หญิงส่วนใหญ่ต้องเป็นแฟนพันธุ์แท้ร้านนี้อย่างไม่ต้องสงสัย
แฟชั่นสะสมกระดาษเขียนจดหมายน่ารักๆ
โคตรจะแพร่ระบาดตอนสมัยเราเรียนสักป.5 ได้
ไม่รู้ตอนนั้นซื้อกันไปได้ยังไง กระดาษลายการ์ตูนราคาแสนแพง -_-”

เราก็เป็นหนึ่งในนั้นเหมือนกัน
ทุกๆ ครั้งที่ไปเรียนพิเศษที่สยาม
ก็มีอันต้องแวะและหมดเงินไปกับร้านนี้ครั้งละหลาย 10 เสมอ
จนป่านนี้กระดาษส่วนใหญ่ก็ยังนอนนิ่งๆ อยู่ที่บ้านยังงั้น
คาดว่าตอนนี้มันคงเริ่มกลายเป็นสีเหลืองกันแล้วล่ะ -_-”
แต่ก่อนมานี่ เราก็ยังวนเวียนไปใช้บริการร้านนี้เสมออยู่ดี
เพราะมันมีกระดาษให้เลือกทำงานได้เยอะที่สุดนี่หว่า
ตอนทำโปสการ์ดขายยิ่งต้องไปใช้บริการใหญ่
เพราะซองที่ร้านนี้มันขายถูกที่สุดอีกตะหาก -_-”
ว่าแล้วก็คิดถึงจัง !
(เพราะกระดาษประเทศนี้มันแพงแสนแพง -_-”)
ผู้จัดการ : “555″ ซองจดหมายสามรุ่น

อวสาน เทรนดี้ เพลส ?

Saturday, February 2nd, 2008

ช่างหลากความคิด หลายข้อมูลกันดีจริงๆ
ว่าแต่ไอ้ J-Avenue คืออะไรเหรอ ??
ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยแฮะ ..
(สงสัยจะต้องพยายามติดตามข่าวเมืองไทยมากกว่านี้หน่อย )
ส่วนกาลอวสานของ playground นี่ก็อืม ..
พูดยากแฮะ ..
เคยไปแค่ 1 ครั้ง แต่รู้สึกมันหรูจนบอกไม่ถูก -_-”
ไปเมื่อตอน Pecha kucha ครั้งที่ 2
เพื่อนขับรถไป ไปถึงมีเจ้าหน้าที่มารับรถไปจอดให้ -_-”
ข้างในหรูหรา มี gallery ผสมผสานหลายอย่างดี
ในขณะเดียวกัน manga ในสายตาเรา ดูเป็นแนว street art มากกว่า
เน้นกลุ่มเป้าหมายที่เด็กกว่า ..
แต่ของก็ยังแพง(มาก)อยู่ดี !!
ของหลายอย่างเป็นอะไรที่ชินตาและเห็นบ่อยในประเทศแถบยุโรป
เลยไม่รู้สึกตื่นเต้นที่ได้เห็นอีกครั้ง -_-”
และก็ถูกอย่างที่เค้าว่า

สินค้ามีราคาสูงแต่ความเป็น ‘พิเศษ’ สุดยอด
หรือหนึ่งเดียวไม่ได้ผันตามราคา ดังนั้นลูกค้า
สามารถเดินไปซื้อสินค้าดีไซน์แบบนี้ที่ไหนก็ได้
ในราคาที่ถูกกว่า หรือความเก๋ที่มีอยู่ก็สามารถซื้อของ
copy ได้ คนก็ไม่ยอมที่จะจ่ายแพง
ขณะเดียวกันลูกค้ากลุ่มนี้ส่วนใหญ่เดินทาง
ต่างประเทศบ่อยก็สามารถที่จะซื้อมา
โดยไม่ต้องจ่ายราคาส่วนต่าง
จะว่าไป trendy place ในเบอร์ลิน ..อืม..
ส่วนใหญ่เป็นร้านกระจ๊อก เล็กๆ น้อยๆ ซะมากกว่า
ไม่มีเป็น plaza ห้างสรรพสินค้าใหญ่โตอย่างเมืองไทย
ล่าสุดที่เห็น ..มีหลายร้านเปิดใหม่แถว friedrichchain
แนว [...]

“ไก่ จิก เด็ก ตาย เฎ็ก ฏาย บน ปาก โอ่ง”

Monday, January 21st, 2008

มันยังงี้นี่เอง
สารคดี : รหัสช่วยจำ ยิ่งทะแม่ง…ยิ่งจำแม่น !

คนจริง คนเทียม

Monday, December 24th, 2007

คุณเพื่อนคนนึงส่งเรื่อง(เกือบไม่)สั้นมาให้อ่าน
เป็นของคุณน้องที่สนิทกันอีกคน
เรื่องยาวจริงๆ ยังอ่านไม่จบเลย อ่านไปได้นิดหน่อย
แต่ชอบการเปรียบเทียบหลายๆอย่างในเรื่องมาก
เอามาเผยแพร่ก่อนเผื่อใครอยากอ่าน !!
ยินดีด้วยนะสำหรับรางวัล
เจ๋งจริงๆ !!
ปล.ไม่รู้จะให้บอกนามปากกว่าว่าไงดี เอาเป็นว่า rainycoolie ไปก่อนละกันนะ
ปล2.เพิ่งก้าวลงจากสนามบินได้ไม่ถึงวัน
หลังจากหนีหนาวไปหนาวอยู่ที่สเปนและโปรตุเกสร่วม 10 วัน
ไว้จะมาทยอยสาธยายให้ฟังกันอีกที