youtube:แดงเสมอสำหรับคนเดินถนน
จริงด้วย คนก่อนรถทีหลัง หรือรถก่อนคนทีหลัง ..!
อันนี้คงต้องขอฝากท่านผู้ว่ากทม.ช่วยดูแลหน่อยนะคะ
via bact’, culturelab
ปล.ทำไมใน blog เรา post youtube แล้วมันมีปัญหาทุกทีเลยวะ -_-”

เรื่องจริงที่คุณไม่ควรมองข้าม
อีก 1 ตัวอย่างเมื่อทุนนิยมทำพิษ
via Bra story เซ็กซี่บนรอยน้ำตา – กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์

หลบหนีความวุ่นวายในเมือง มาอ่านอะไรที่มัน”พอเพียง”บ้าง ดีไม๊ ??
มันก็เป็นการเผชิญกับตัวเองในเรื่องของแฟชั่น แต่ก่อนผมรู้สึกว่าผมเป็นคนลาวไม่มีดั้ง ไปไหนก็อายคน คนอื่นเขาต้องพยายามไม่เป็นลาว คือใส่เสื้อผ้าให้เหมือนคนกรุงเทพฯ ผมกลับมองตรงกันข้าม คนลาวเนี่ยไม่ว่าจะใส่เสื้อผ้าราคาแพงขนาดไหน ยี่ห้อดีขนาดไหน ก็ไม่มีดั้งเหมือนเดิม ดั้งมันไม่ได้โด่งขึ้น ผมก็เลยไม่จำเป็นต้องวิ่งตามแฟชั่น ถ้าเราวิ่งตาม เราจะไม่ทันเลย แต่ถ้าเราไม่ตามแฟชั่น เราจะเป็นตัวของตัวเอง คิดดูอย่างนี้แล้วก็ทำให้ชีวิตง่ายขึ้น ทำไมคนต้องใส่เสื้อผ้าเหมือนกัน ทำไมผู้หญิงต้องใส่เสื้อผ้ารัดหน้าอกรัดตัวเหมือนกันหมด ทำไมคนต้องใส่กางเกงยีนส์เหมือนกันหมด ถ้าอยากใส่เหมือนกัน ทำไมไม่ไปเป็นทหาร เป็นตำรวจ หรือเป็นพระซึ่งจะได้ใช้ชุดเหมือนกันหมด ความหลากหลายคือความงาม ความต่างคือความงาม หลังจากนั้นก็ไม่ได้ห่วงเรื่องแฟชั่น ไม่ได้ห่วงเรื่องอะไรอีกเลย ใส่อะไรก็ได้ ขอให้มี มันก็สบายไป
ชาวบ้านปลูกข้าวโพด ปลูกอะไรตลอดทั้งปีทั้งชาติ ยิ่งปลูกก็ยิ่งมีหนี้ แต่ทำไมยังทำอยู่ ไม่มีใครถามตัวเองเลยว่า ปลูกแล้วไม่ได้อะไร มีแต่หนี้แล้วทำไปทำไม พอมาคิดดูชัดๆ เราจะพบว่าคนเหล่านี้ถูกปิดหูปิดตาไม่ให้เห็นความจริงในชีวิต สื่อก็บอกว่า ถ้าคุณอยากมีความสุข คุณต้องซื้ออันนี้ คุณต้องการความมั่นใจ คุณต้องใช้โรลออนชนิดนี้ ผ้าอนามัยชนิดนี้ ถ้าต้องการอิสรเสรีภาพต้องมีโทรศัพท์รุ่นนี้ มีบัตรเครดิตแบบนี้ ไม่มีใครบอกเราเลยว่า คุณมีความสุขแล้ว นั่นทำให้ชาวบ้านไม่มีโอกาสคิด ชาวบ้านทั้งหลายจึงกลายเป็นเครื่องมือของภาคธุรกิจโดยไม่รู้ตัว
แต่ผมไม่ถนัดในการชักชวนให้คนมาทำ ผมไม่เคยพูดให้ชาวบ้านฟังเลยว่า ต้องมาทำอย่างผมนะ [...]

ผู้ใหญ่กบ บอกว่า กุญแจดอกสำคัญคือการทำให้เด็กๆ
เห็นคุณค่าของตัวเอง ด้วยการดึงพลังด้านดีของพวกเขาออกมา
ทำประโยชน์ให้กับผู้อื่น แทนที่จะปล่อยให้กลายเป็นสิ่งที่ทำร้ายตัวเอง
ยังไม่ได้ดู milk แต่อ่านเรื่องนี้อยู่ดีๆ แล้วก็นึกถึงเรื่อง milk แฮะ

นานๆ จะเห็น “พระ”
ที่สมควรแก่การถูกเรียกว่า “พระ” สักทีนะ 
หรือว่าจริงๆ คำนิยาม “พระ” ไม่ควรจะไปกำหนด
ไม่ควรจะไปตีความกับมันมาก
เพราะ “พระ” ไม่ใช่ผลลัพธ์ทางคณิตศาสตร์
(เลียนแบบมาจาก The curious incident of the dogฯ)
บางครั้งคงต้องปล่อยให้นิยามเบลอๆ เป็นนามธรรมบ้าง
พวกเราจะได้ไม่ต้องยึดติดกับ
“พระ” ทำยังงู้นไม่ได้ พระทำยังงี้ไม่ได้
แต่ถ้าปล่อยมากไปแล้วเราจะมี “ความเคารพ” อะไรดีล่ะ ??
หรือว่าแค่ เคารพ “ตามแต่ศรัทธา” เลยดีไม๊ ??
ครั้งแรก ของ ว.วชิรเมธี – กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์

หลังจากนอนซมป่วยมา 4 วันติด
ก็เลยพยายามหาอะไรทำแก้เซ็งให้หายเบื่อ… เบื่อนอน.. เบื่อกินยา …
การบ้านด่วนก็มีนะ ..แต่ปวดหัว ทำไม่ไหว (อ้าง!)
สุดท้าย ! เอ๊ะ! วันก่อนเปิ้นแนะนำเว็บสำหรับหนังเกาหลี/ญี่ปุ่นมานี่น่า
ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว  เลยกดดูไปซะ 2 เรื่อง -_-”
(แทนที่จะได้พักผ่อน กลายเป็นว่าต้องนอนเช้าแทนซะนี่ )
เรื่องแรกที่ดูคือ “Changed” series ญี่ปุ่นเกี่ยวกับเรื่อง
คาวๆ หวานๆของการเมือง ที่โคตรจะสอดคล้องกับ
เมืองไทยช่วงนี้เอามากๆ …
เรื่องที่ 2 คือ “Gourmet” series เกาหลีเกี่ยวกับอาหาร
ตำหรับชาววัง ..ที่กดเข้าไปดูโดยไม่ได้ตั้งใจแต่เพราะ
ความหิวเท่านั้นเอง -_-”
ความสนุกคงไม่ต้องบอก
แค่ลองจินตนาการว่า “มันเป็นยังไง ถึงดู series จนจบถึงเช้าได้  ?”
กับวันก่อน เพิ่งได้มีโอกาสดูเรื่อง “Paris Je t’aime”
หนังที่บรรยายมุมมองเกี่ยวกับปารีสโดยผู้กำกับ 10 (กว่า)ชีวิต
ช่วงที่เรามาที่นี่ เป็นช่วงที่​ “แดจังกึม” เพิ่งจะดังเป็นพลุแตกที่เมืองไทย
แต่เราก็ไม่เคยดูอยู่ดี  …ได้รับรู้เพียงแค่กระแสการ “ขายวัฒนธรรม”
อย่างชาญฉลาดของเกาหลีเนี่ยล่ะ
สำหรับเรา “สื่อ” ตอนนี้มันดูจะมีอำนาจเหนือเกินกว่าคำนิยาม
ของมันซะแล้วสิ
“สื่อ” ดูเปรียบเสมือนการส่งเรือไปล่าอาณานิคมฯ   โดยเฉพาะเมืองไทย
ตอนนี้ดูคล้ายๆ [...]

ไม่เคยมีโอกาสได้ดูจริงๆจังๆ สักที
เท่าที่นึกได้ก็มีแค่เพียงสนามหญ้ากว้างๆ
ยากันยุง เสื่อ ..เสียงกระหึ่ม surround แบบ echo …มีอะไรอีกน้า ??  อ๋อ ! คนแก่
แต่ก็อย่างว่า  ทุกอย่างย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา
เก่าไปใหม่มา …. เดี๋ยวนี้ใครๆ ก็ชอบความสะดวกสบายดูหนังแผ่นอยู่กับบ้าน
สร้างโลกส่วนตัวกันมากขึ้น .. ลดพื้นส่วนรวมให้น้อยลง
ถ้ามีโอกาสได้ดูอีกสักครั้ง ขอเป็นทีมพากษ์พันธมิตรแบบสดๆ จะได้ไม๊นะ ?

ชมรมหนังกลางแปลง

จุดประกาย : เร่เข้ามา…จะพาไปดู ‘หนังล้อมผ้า’

“วันที่สมหมายชอบที่สุด” | MY COMIC BLOG
via forward เมลล์สักคน

หันไปทางไหนทางไหนก็ดูไม่เห็นจะมีทางออกที่ชัดเจน
และเป็นรูปธรรมเอาซะเลย ในเมื่อต่างฝ่ายก็ต่างไม่ยอม
หันหน้าเข้ามาคุยกันอย่างจริงจังสักที
แม้ว่าจะมีหลายฝ่ายเรียกร้องให้จัดงานเสวนาแลกเปลี่ยนความเห็น
แต่ดูท่ามันจะเป็นแนว “เข้าหูซ้ายทะลุหูขวา” ซะมากกว่า
…โดยเฉพาะช่วงนี้ข่าวสารเกี่ยวกับบ้านเราดูจะโด่งดัง
ไปทั่วโลกไม่ใช่น้อย หนังสือพิมพ์เยอรมันแทบทุกฉบับ
ลงพาดหัวข่าวเกี่ยวกับการปิดล้อมสุวรรณภูมิทั้งนั้น
แม้แต่ใน supermarket ยังมีการกระจายเสียง
scoop ข่าวเกี่ยวกับเมืองไทยอีกด้วย -_-”
สำหรับเราแล้ว โคตรจะไม่เห็นด้วยกับทั้ง 2 ฝั่งเลย
เพราะแนวทางของทั้งสองฝ่ายดูจะให้ความสำคัญ
และอำนาจกับผู้นำจนเกินพอดี เรายังจำคำคุณเพื่อน
เยอรมันได้อยู่เสมอเลย
“ทำไมเยอรมันถึงมาเป็นประชาธิปไตยได้ล่ะ ?”
คุณเพื่อนตอบ
“ก็เพราะพวกเราเข็ดแล้วจากการให้อำนาจของผู้นำเพียงคนเดียว
ไม่ว่าจะเป็นกษัตริย์หรือว่าฮิตเลอร์
เพราะฉะนั้นประชาธิปไตยดูจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด
ที่จะทำให้ประเทศก้าวเดินต่อไปได้ดี”
ด้วยปัญญาอันน้อยนิด .. พูดตรงๆ ว่าสภาวะเช่นนี้
เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าควรจะทำยังไง .. ??
คงต้องรอให้ถึงจุดอิ่มตัวงั้นเหรอ .. เราว่ามันควรจะใกล้แล้วล่ะ
หลังผลการตัดสินยุบพรรคทั้งหลายเดือนธันวาฯนี่ คงจะเห็นอะไรชัดเจนบ้าง
แม้มันจะช้าเกินไป เพราะนับวันประเทศไทยยิ่งเสียหายมากขึ้นๆ เรื่อยๆ
แต่ถ้าต้องมีการเสียเลือดเสียเนื้ออย่างจริงจังล่ะ ??
มันจะคุ้มค่ากับการที่วีรชนทั้งหลายต้องสูญหายไปกับกาลเวลารึเปล่า ?
เพราะยังไงตำราเรียนพวกเราคงยังปรับปรุงเนื้อหาไม่ทันตามสมัยได้ ..
และมันก็จะกลายเป็นบทเรียน.ที่ไม่เคยได้จำอยู่เสมอ !!
เฮ้อ!
“ลองมานั่งโต๊ะกลม ลดอัตตา แล้วมาจับเข่าคุยกันจริงจัง(อีกครั้ง)ดีไม๊ ?”
มติชน : “สังคมการเมืองที่ไร้อำนาจนำ”
กรุงเทพธุรกิจ : แกะรอยการเมือง : ม็อบยึดสุวรรณภูมิ ทหารเสือหายไปไหน?
กาแฟดำ : ยึดสุวรรณภูมิ… ปฏิบัติการความเสี่ยงสูง ที่ต้องหาทางออกโดยพลัน
Thai BB Webboard : ผ่าทางตันการเมืองไทย

ทำขำๆ ..อยู่มาตั้งหลายปีแล้ว ..
รู้อะไรบ้างไม๊เนี่ยเรา -_-” ??
Was Sie über die DDR wissen sollten! – BerlinOnline Quiz